Thursday, 25 Feb 2021
Advertisement
ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Σωτηρία Ζάνταλη: “Η αγάπη μπορεί …να γίνει θηλιά και μαχαίρι και να σκοτώσει”

Το θέατρο Άρατος της Θεσσαλονίκης φιλοξενεί την παράσταση «Εσύ και τα σύννεφά σου», μια παράσταση που δεν πρέπει κανείς να χάσει καθώς υποβάλλει το θεατή σε μια διαδικασία να θέσει ερωτήματα και να αναρωτηθεί για διάφορα ζητήματα που αφορούν κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Σε συνέντευξη που παραχώρησε η πρωταγωνίστρια του έργου Σωτηρία Ζάνταλη, δίνει μια μικρή γεύση από την εν λόγω παράσταση και μιλά για έναν από τους δυσκολότερους υποκριτικά ρόλους σε ένα έργο που έχει δεχθεί υψηλή κοινωνική κριτική, ο οποίος ωστόσο παρέχει μεγάλη δυνατότητα ταύτισης στο κοινό.

Θα θέλαμε να μας μιλήσετε για το ρόλο που ερμηνεύετε.
Στο έργο ερμηνεύω το ρόλο της Αντέλ. Η Αντέλ είναι η μεγαλύτερη από τις δύο αδελφές της οικογένειας και ως μεγαλύτερη , όταν πέθανε ο πατέρας τους-διάσημος ζωολόγος- , επωμίστηκε τη φροντίδα της μικρότερης αδερφής της,  της Ερνεστίν . Η Ερνεστίν πάσχει από μία ψυχική νόσο κι έτσι η συναναστροφή της με κόσμο μπορεί να αποβεί μοιραία και να της στοιχίσει τον εγκλεισμό της σε κάποιο ψυχιατρείο. Έτσι, η Αντέλ αποφασίζει να θυσιάσει όλα τα όνειρα και τα θέλω της και να αφοσιωθεί στην αδερφή της.
Η αλήθεια είναι ότι είναι από τους δυσκολότερους ρόλους που έχω κληθεί να ερμηνεύσω. Αναγκάστηκα να βουτήξω σε πολύ σκοτεινά  νερά και σε βάθη που είναι αρκετά επώδυνα υποκριτικά. Ωστόσο πρέπει να πω ότι όσο κι αν το θέμα της θυσίας με βρίσκει πολλές φορές αντίθετη, έφτασα να καταλάβω και ν’ αγαπήσω αυτό το πλάσμα κι ελπίζω ότι καταφέρνω να τη δικαιώσω επί σκηνής.

Το έργο «Εσύ και τα σύννεφά σου» αντανακλά πολλά επίπεδα κοινωνικής κριτικής. Για ποιο λόγο πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό;
Το έργο μέσα από την ιστορία αυτών των κοριτσιών θίγει θέματα όπως η διαφορετικότητα και το πως αντιμετωπίζει μια κοινωνία ένα πλάσμα που χωρίς δική του επιλογή ή υπαιτιότητα τυχαίνει να γεννηθεί διαφορετικό. Πώς μπορεί αυτό το πλάσμα να επιβιώσει και να γίνει κοινωνικά αποδεκτό; Υπάρχουν δομές που θα μπορούσαν αυτοί οι άνθρωποι να βοηθηθούν χωρίς να γίνουν πειραματόζωα ή να παραμένουν αποκλεισμένοι σε μέρη όπου τους μεταμορφώνουν σε φυτά;
Ένα άλλο θέμα που θίγεται είναι η θρησκευτική αγωγή και οι συνέπειες της στον ψυχισμό και τις επιλογές των ανθρώπων. Πώς μπορεί η διδασκαλία ενός τιμωρού Θεού και όχι ενός Θεού αγάπης να οδηγήσει σε διαστρεβλωμένη εικόνα του κόσμου; Πώς μπορεί αυτή η διαστρέβλωση να οδηγήσει σε επιλογές που ευνουχίζουν και ακυρώνουν τις ζωές των ανθρώπων;   Όλα αυτά μπλέκονται σε μία άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία που σε βάζει να σκεφτείς σε πολλά επίπεδα.

Αφορμής δοθείσης από την παράσταση, πείτε μας λίγα λόγια για τις σχέσεις συνεξάρτησης καθώς και για το πώς αυτές εξελίσσονται.
Σίγουρα δεν είμαι ειδική να μιλήσω γι’ αυτό το θέμα. Ωστόσο, θεωρώ, κι έτσι προκύπτει και μέσα από το κείμενο, ότι όταν οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να μένουν μαζί από ανάγκη και να θυσιάσει ο ένας την ευτυχία του για τον άλλον, τότε αυτή η ανάγκη γίνεται θεριό και τους τρώει. Μπορεί να υπάρχει και τεράστια αγάπη ταυτόχρονα αλλά η ανάγκη καταργεί την ελευθερία επιλογής, κι όπου δεν υπάρχει ελευθερία επιλογής, η αγάπη γίνεται πνιγηρή, σκοτεινή, δεν ζεσταίνει αλλά πληγώνει και ματώνει και τις δυο πλευρές.  Αυτό είναι νομίζω η επιτομή του έργου. Πώς μπορεί η αγάπη, όσο μεγάλη κι αν είναι, να γίνει θηλιά και μαχαίρι και να σκοτώσει όταν αναγκαστεί να περιοριστεί ακόμα και μέσα σε κάτι τόσο φαινομενικά θετικό και αλτρουιστικό, όπως η θυσία.

Θεωρείτε ότι το θέατρο είναι ένα μέσο που μπορεί να οδηγήσει στην ψυχανάλυση;
Το θέατρο, όπως κάθε μορφή τέχνης, λειτουργεί αναγκαστικά ψυχαναλυτικά πρωταρχικά στο δημιουργό του. Δεν μπορείς να εκφραστείς καλλιτεχνικά αν δεν βουτήξεις αρχικά στο δικό σου ψυχισμό και στη συνέχεια του “ανθρώπου” ως οντότητα που λίγο ως πολύ ταλανίζεται από τα ίδια αδιέξοδα ανά τους αιώνες. Ωστόσο, υπάρχουν και είδη θεάτρου κατά τα οποία αυτή η ψυχαναλυτική διαδικασία δεν είναι το ίδιο απαραίτητη και η καλλιτεχνική έκφραση βασίζεται σε άλλα εκφραστικά μέσα.

Τι να περιμένουμε από εσάς στο άμεσο καλλιτεχνικό μέλλον;
Ο στόχος μας προς το παρόν είναι να επικοινωνήσουμε την παράστασή μας σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο καθώς θεωρούμε ότι είναι μια δουλειά που αξίζει τον κόπο να τη δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι θεατές. Επιτρέψτε μου να πω ότι δεν θα το μετανιώσουν. Τα σχόλια από αυτούς που την είδαν μας κάνουν να νιώθουμε περήφανοι και δυνατοί για να ταξιδεύουμε σ’ αυτά τα ταραγμένα νερά σε κάθε παράσταση.
Όσο για μένα, θα ήθελα να ξανασυνεργαστώ και στην επόμενη δουλειά με την χαρισματική Μαριλένα Μπιντεβίνου κι αυτόν τον υπέροχο θίασο που έκανε τις δύσκολες κι ατελείωτες πρόβες να είναι μια ζεστή αγκαλιά που γεννούσε μόνο χαρά και δημιουργία.

Επόμενες παραστάσεις: 17, 18, 23, 24, 25 Φεβρουαρίου
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ
Μειωμένο: 7 ευρώ

Συνέντευξη: Ολυμπία Σαλαγιάννη