Monday, 23 Jul 2018
Advertisement
ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αλέξανδρος Μπουρδούμης: «Η κωμωδία είναι ωρολογιακή βόμβα που αν δε διαχειριστείς σωστά θα σκάσει στα χέρια σου»

Το «Mamma Mia» ένα από τα σημαντικότερα μιούζικαλ των τελευταίων χρόνων ύστερα από ένα μεγάλο, επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων στην Αθήνα, ταξιδεύει επιτέλους στην Θεσσαλονίκη. Βασίζεται στα τραγούδια των ABBA, του ποπ, πρωτοποριακού, συγκροτήματος που άλλαξε τα δεδομένα στη μουσική βιομηχανία. Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης πρωταγωνιστεί στην παράσταση αποδεικνύοντας την ικανότητά του να εναλλάσσεται μεταξύ διαφορετικών έργων, αλλά και το πηγαίο ταλέντο του τόσο στην υποκριτική, όσο και στο τραγούδι. Ο, αγαπητός στο κοινό, ηθοποιός μίλησε στο ThessTheater.gr λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα του «Mamma Mia» στην Θεσσαλονίκη.

Συνέντευξη: Κορπίδου Βασιλική

Πρωταγωνιστείτε στην παράσταση «Mamma Mia», έργο που θεωρείται σταθμός στην ιστορία του θεάτρου. Μιλήστε μας για το εν λόγω εγχείρημα.

Πρόκειται για ένα μιούζικαλ γεμάτο μουσική, χορό, το οποίο καταφέρνει να ισορροπήσει εξαιρετικά μεταξύ συγκίνησης και χαράς. Σκηνοθετημένο από την Θέμιδα Μαρσέλλου με μια άριστη απόδοση στα ελληνικά, τόσο στους στίχους όσο και στο λιμπρέτο. Απευθύνεται σε ηλικίες από 5 έως 95. Τα παιδιά τρελαίνονται με τη μουσική, τα χρώματα, ενώ από την άλλη πλευρά οι μεγαλύτεροι θυμούνται τα παλιά, οι ABBA καθόρισαν μια εποχή, μια ολόκληρη δεκαετία. Είναι μια διασκεδαστική παράσταση και μπορεί να έρθει ο καθένας, οικογένειες, ζευγάρια. Παράλληλα πολλοί αναρωτιούνται γιατί τα τραγούδια είναι σε ελληνικούς στίχους. Κι όμως αποτελεί απαίτηση των ξένων συντελεστών, επειδή πολύ απλά παρακολουθούμε μια ιστορία, οπότε και τα τραγούδια θα πρέπει να ακολουθούν την ιστορία της σκηνής, την αφήγηση, ενώ πολλές φορές δρουν καταλυτικά, καθώς βοηθούν στην εξέλιξη. Εκεί νομίζω κερδίζεται και το στοίχημα της παράστασης. Δεν πρόκειται για μια συναυλία, άλλωστε.

Το μιούζικαλ είναι μια μορφή θεάτρου, η οποία φαίνεται να επιλέγεται συχνότερα και ευκολότερα τα τελευταία χρόνια. Που οφείλεται η στροφή αυτή;

Έχει μακρά ιστορία στην Ελλάδα, ήδη από τη δεκαετία του ’70 με προεξάρχουσα την Αλίκη Βουγιουκλάκη Υπάρχουν περίοδοι, βέβαια, που γίνονται περισσότερα σε αριθμό, κάτι το οποίο έχει να κάνει πάντα με το τι αρέσει στον κόσμο. Συμβάλλει επίσης το κομμάτι της κρίσης, όσο περίεργο κι αν ακούγεται. Παρά το υψηλό κόστος παραγωγής προτιμώνται από το ευρύ κοινό, διότι συνδυάζονται αρτιότερα διαφορετικά στοιχεία, σου δίνουν τη δυνατότητα να απολαύσεις ένα θέαμα. Τώρα είμαστε σε μια πολύ καλή φάση, ύστερα από μια παύση ως προς το αυτό το είδος. Σίγουρα δεν αρέσει σε όλο τον κόσμο το μιούζικαλ, αξίζει, ωστόσο, για κάποιον να δει έστω και μια φορά στη ζωή του.

Τι είναι αυτό που ξεχωρίζετε εσείς σε μια μουσική παράσταση;

Είναι ένα μοναδικό είδος, ο ηθοποιός καλείται να κάνει πολλά πράγματα· να παίξει, να τραγουδήσει και να χορέψει. Είναι αρκετά ιντριγκαδόρικο για έναν ηθοποιό. Για εμένα είναι πολλοστή φορά που συμμετέχω σε μια μουσική παράσταση και χαίρομαι ιδιαίτερα, επειδή αντιλαμβάνομαι τη μεγάλη απήχηση που έχει στο κοινό. Αυτό που απολαμβάνω είναι ότι μπορεί να σε κάνει να ξεχαστείς, να αφεθείς. Ακόμη κι αν έχεις μια δύσκολη, στενάχωρη μέρα με το που ξεκινάνε οι πρώτες νότες, αμέσως παρασύρεσαι, ξεχνιέσαι, μπαίνεις αυτόματα στον ρυθμό των τραγουδιών και για 3 ώρες σχεδόν βρίσκεσαι ολοκληρωτικά εκεί. Αφήνεις πίσω ό,τι συμβαίνει στην καθημερινότητα, στην ρουτίνα της κάθε μέρας· αίσθηση την οποία προσπαθούμε να μοιραστούμε και με τους θεατές.

Πρόκειται για ένας δημοφιλές έργο με πλήθος παραστάσεων ανά τον κόσμο. Μπήκατε στη διαδικασία να αναζητήσετε, πιθανότατα, παλιότερες ερμηνείες από ηθοποιούς που έχουν υποδυθεί τον ίδιο ρόλο με εσάς;

Όχι, δεν συνηθίζω να το κάνω αυτό. Εάν έχει τύχει να δω κάποια ταινία ή μια παράσταση στο παρελθόν, κρατώ απλώς την ανάμνηση, δεν ανατρέχω στο συγκεκριμένο περιεχόμενο. Πιστεύω πως θα με επηρεάσει, συνεπώς αποφεύγω τη διαδικασία αυτή. Στην προκειμένη περίπτωση είχα δει την ταινία, όπως και ο περισσότερος κόσμος φαντάζομαι, καθώς είχε κάνει μεγάλη επιτυχία, αλλά από εκεί και πέρα δεν επιδίωξα περαιτέρω «επαφή». Ούτως ή άλλως διαφέρει στη γλώσσα, στο ανέβασμα που έχει επιλεχθεί, στη δομή.

To πρόγραμμά σας φαίνεται ιδιαιτέρως βαρύ. Πέρα από το «Mamma Mia» σας βλέπουμε σε μια ακόμη παράσταση, αλλά και στην τηλεόραση.

 «Το σόι σου» μια παραγωγή του τηλεοπτικού σταθμού Αlpha συνεχίζεται με επιτυχία για τέταρτη χρονιά, ενώ παράλληλα συμμετέχω στην παράσταση «Ράφτης κυριών» του Ζωρζ Φεντώ στο «Από Μηχανής Θέατρο» στον Κεραμεικό. Να πω, μάλιστα, ότι το εν λόγω έργο θα ταξιδέψει στην Θεσσαλονίκη μετά το Πάσχα, καλώς εχόντων των πραγμάτων. Από ότι φαίνεται θα γίνω μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης!

3 διαφορετικά έργα, 3 κωμικοί ρόλοι. Τελικά είναι εύκολο είδος η κωμωδία, αλλά και το να κάνεις το κοινό να γελάσει;

Ακριβώς, βάση τους αποτελεί το κωμικό στοιχείο. Αν και πρόκειται για εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες, μοιράζονται την ίδια κωμική χροιά. Όχι, λοιπόν, είναι αναμφισβήτητα ένα πολύ δύσκολο είδος. Παλιότερα, όντας πιο νέος στη δουλειά, πίστευα το αντίθετο. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, παίζοντας σε έργα και αναπτύσσοντας μια συχνότερη «τριβή» με το συγκεκριμένο είδος θεάτρου, διαπίστωσα πόσο δύσκολο είναι. Μια ωρολογιακή βόμβα που αν δε διαχειριστείς σωστά θα σκάσει στα χέρια σου. Ειδικά ο «Ράφτης Κυριών», αυτός ο εκπληκτικός ρόλος του Μουλινό, που για 1 ώρα και 40 λεπτά δεν υποδύομαι έναν απλό ρόλο, παρά έναν δαίμονα επί σκηνής, αποτελεί ένα σπουδαίο μάθημα υποκριτικής.  Η κωμωδία σε βοηθάει ακόμη και σε ένα δραματικό έργο.

Ράφτης Κυριών

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που σας οδηγούν να πείτε «ναι» σε μια παράσταση;

Δεν έχω τέτοια θέματα, αντιθέτως, θα έλεγα ότι προσπαθώ κάθε φορά να εκπλήσσω τον εαυτό μου και να ψάχνομαι. Αν κάποιος αναζητήσει το βιογραφικό μου θα δει ότι έχω κάνει διαφορετικά πράγματα. Πληθώρα έργων, διάφορες συνεργασίες με σκηνοθέτες. Ψάχνομαι πάρα πολύ, τόσο για να δοκιμάσω, όσο και να δοκιμαστώ. Δεν πάω με τα τετριμμένα κι αν έχω ήδη δουλέψει επάνω σε κάτι, δεν επαναπαύομαι, δεν το επαναλαμβάνω. Προσπαθώ, κατά κάποιο τρόπο, να τοποθετώ τρικλοποδιές στον εαυτό μου.