Sunday, 22 Oct 2017
ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αντώνης Χαντζής: «Το θέατρο έχει πρωταρχική θέση στην ζωή μου»

 

 

Συντάκτης: Βάσια Καραβέλη

O Αντώνης Χαντζής είναι ηθοποιός. Από το 2004 μέχρι και σήμερα έχει συμμετάσχει σε πάνω από 35 παραστάσεις και έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες. Πέρα από το ταλέντο του, η ευγενική του παρουσία στο χώρο του θεάτρου και η σεμνότητα είναι αυτά που ξεχωρίζει κανείς στον Αντώνη. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές κινηματογραφικές επιτυχίες και πολύ επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές. Αυτή την περίοδο τον βρίσκουμε στην Κύπρο όπου παίζει στην παράσταση ο «Μεγάλος περίπατος του Πέτρου» ένα έργο της Άλκης Ζέη.

 

Πως ξεκινήσατε να κάνετε θέατρο;

Η πρώτη μου επαγγελματική επαφή με το θέατρο ήταν το 2004, όταν ο τότε καθηγητής μου στη σχολή Νίκος Μπίνας, με πρότεινε σε μια σκηνοθέτη για την παράσταση που θα ανέβαζε. Επικοινωνήσαμε, αλλά όταν της ανέφερα πως ήμουν ακόμη σπουδαστής μου απάντησε ότι δεν υπήρχε λόγος να συναντηθούμε διότι έψαχνε για επαγγελματίες ηθοποιούς. Την ευχαρίστησα και χωρίς να την ενημερώσω πήγα στο θέατρο της και της ζήτησα να με ακούσει.  Όταν τελειώσαμε την ανάγνωση, μου είπε πως θέλει να συνεργαστούμε. Την επόμενη εβδομάδα ξεκίνησα πρόβες. Αυτή ήταν η πρώτη επαγγελματική επαφή. Ωστόσο το θέατρο το είχα αγαπήσει από αρκετά μικρός, μέσα από τις παραστάσεις που έβλεπα με τους γονείς μου. Ήταν καθιερωμένο κάθε Πέμπτη, να πηγαίνουμε θέατρο κι έτσι είχα την τύχη να γνωρίσω τον μαγικό κόσμο του θεάτρου από πολύ μικρός. 

Στην Ελλάδα του σήμερα, ποιος πιστεύετε ότι πρέπει να είναι ο ρόλος του θεάτρου;

Από όλες τις τέχνες το θέατρο είναι η πιο κοινωνική τέχνη. Μέσω του θεάτρου συνδεόμαστε, αισθανόμαστε, νιώθουμε και «αγγίζουμε» ο ένας τον άλλον. Σύμφωνα με την Αριστοτέλεια εκδοχή ο θεατής, κυρίως της τραγωδίας, έρχεται αντιμέτωπος με τον φόβο και τον έλεο, διαπαιδαγωγείται και βελτιώνεται. Αυτός είναι ο ρόλος του θεάτρου γενικά. Στην Ελλάδα σήμερα, στην Ελλάδα της κρίσης και της φθοράς το θέατρο οφείλει επιπροσθέτως να διαμορφώσει την πολιτική αυτοσυνειδησία του θεατή. Όπως άλλωστε έλεγε ο Μπρεχτ «το θέατρο δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, μπορεί να αλλάξει τους θεατές. Και οι θεατές αλλάζουν τον κόσμο.»

Τι σας γοητεύει και σας γεμίζει χαρά, υποδυόμενος ένα ρόλο;

Το γοητευτικό κομμάτι ενός ρόλου είναι η κάθε αυτή διαδικασία μέχρι να θεωρήσεις – πράγμα που δε γίνεται πάντα – ότι τον έχεις πλησιάσει. Δηλαδή, η διαδικασία της πρόβας. Όταν κάνεις αυτό το μικρό βηματάκι που σε φέρνει πιο κοντά του. Ποτέ δεν είσαι σίγουρος, (εγώ δεν είμαι ποτέ) ότι ο ρόλος σου έχει αποκαλυφθεί και τον έχεις αποκαλύψει. Και αυτό είναι από μόνο  του γοητευτικό. Από εκεί και πέρα σίγουρα σε γεμίζει χαρά, όταν αυτό που κάνεις έχει ανταπόκριση. Όταν έρθει κάποιος μετά στο καμαρίνι, σου σφίξει το χέρι και καταλαβαίνεις πως το εννοεί.

Ξεκινώντας την θεατρική σας πορεία μέχρι σήμερα, υπήρξε κάποιος ρόλος που άλλαξε κάτι μέσα σας;

Όχι. Οι ρόλοι που καλείσαι να προσεγγίσεις συνήθως στο θέατρο, είναι χαρακτήρες που πάσχουν. Ελλειμματικοί, ευάλωτοι, επιρρεπείς  σε πολύπλοκες καταστάσεις. Και γι’ αυτό είναι και ενδιαφέροντες. Όπως λοιπόν ένας ψυχοθεραπευτής δεν πρέπει να επηρεάζεται από τα ζητήματα των θεραπευμένων του, έτσι κι εγώ προσπαθώ να αντιμετωπίζω κάθε ρόλο σαν μια προσωπικότητα ξεχωριστή, αυτόνομη, διαφορετική από το δικό μου χαρακτήρα.  Γι’ αυτό κάθε ρόλος τελειώνει μέσα μου, όταν πέφτει η αυλαία της τελευταίας παράστασης.

Ποια θέση έχει το θέατρο στη ζωή σας; ‘Εχει επηρεάσει την καθημερινότητα και τη σχέση σας με τους ανθρώπους εκτός θεάτρου;

Εκ των πραγμάτων το θέατρο έχει πρωταρχική θέση στην ζωή μου, θέλω να πω, πως όπως κάθε επάγγελμα, έτσι και η ενασχόληση μου με το θέατρο, απαιτεί πολλές ώρες δουλειάς, κόπο. Όσον αφορά τη σχέση μου με τον υπόλοιπο κόσμο εκτός θεάτρου, ομολογώ πως υπάρχουν αρκετές δυσκολίες κυρίως λόγο των διαφορετικών ωραρίων και της φύσης της εργασίας. Oι ηθοποιοί δουλεύουν ώρες που για τον περισσότερο κόσμο είναι ώρες ψυχαγωγίας. Επίσης επειδή για κάποιο λόγο έχουμε την ανάγκη να μιλάμε συνέχεια για το θέατρο και τη δουλειά μας, νομίζω πως είμαστε ανιαρή παρέα για τους υπόλοιπους «φυσιολογικούς» ανθρώπους .

Μιλήστε μου για το ρόλο σας και την παράσταση που συμμετέχετε τώρα.

Φέτος παίζω στο «Μεγάλο περίπατο του Πέτρου» ένα έργο της Άλκης Ζέη διασκευασμένο από το Σάββα Κυριακίδη και τον Τάκη Τζαμαργιά, ο οποίος υπογράφει επίσης και τη σκηνοθεσία. Η παράσταση παρουσιάζεται στο Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου και εγώ υποδύομαι τον Άγγελο.

Πρόκειται για ένα νεαρό γιατρό που παρουσιάζεται στο Αλβανικό μέτωπο (το έργο πραγματεύεται τον πόλεμο του ‘40). Γυρνώντας από το μέτωπο έχει καταρρεύσει τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Εξαιτίας της μεγάλης του αγάπης για την πατρίδα αποφασίζει να πάει την Αίγυπτο, συμμετέχοντας σε ένα καινούριο πόλεμο, βοηθώντας τις συμμαχικές δυνάμεις στην προσπάθεια τους για την απελευθέρωση της Ελλάδος. Είναι ένας αρκετά απαιτητικός ρόλος γιατί σε μικρά στιγμιότυπα πρέπει να αποδοθούν οι ψυχολογικές μεταπτώσεις του ήρωα, η ωρίμανση του και η τελική του κατάρρευση. Θεωρώ πως έγινε αρκετά σχολαστική και ουσιαστική δουλειά, τόσο από τον κο Τζαμαργιά, όσο και από τους υπόλοιπους συντελεστές, γεγονός που δικαιολογεί την προσέλευση του κόσμου και τα πολύ θετικά σχόλια που έχει αποκομίσει η παράσταση.

Πως είναι τα πράγματα στην Κύπρο όσον αφορά το θέατρο; Υπάρχουν διαφορές σε σχέση με την Ελλάδα;

Επειδή είμαι στην Κύπρο για μικρό χρονικό διάστημα δεν μπορώ να έχω ολοκληρωμένη άποψη σχετικά με το κυπριακό θέατρο. Μπορώ να μεταφέρω μόνο την προσωπική μου εμπειρία σε σχέση με το ΘΟΚ. Οι συνθήκες εργασίας και οι παροχές είναι άρτιες, οι παραστάσεις που έχω δει στον οργανισμό είναι σίγουρα υψηλού επιπέδου. Όσον αφορά τώρα στο υπόλοιπο Κυπριακό θέατρο, δυστυχώς έχω παρακολουθήσει λίγες παραστάσεις ερασιτεχνικών όμως θιάσων, οπότε δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη. Αυτό πάντως που είναι βέβαιο είναι μια σοβαρή προσπάθεια που γίνεται τα τελευταία χρόνια ανάπτυξης του Kυπριακού θεάτρου, είτε μέσω παραγωγών που έρχονται από το εξωτερικό είτε μέσω σημαντικών σκηνοθετών στους οποίους ανατίθεται να σκηνοθετήσουν έργα παγκόσμιου ρεπερτορίου.

Δεδομένων των δύσκολων συνθηκών, πως πορεύεστε στο χώρο της τέχνης;

Θα μπορούσα να απαντήσω όλα αυτά που λέμε στις συνεντεύξεις δηλαδή, πως χρειάζεται κόπος, επιμονή, σκληρή δουλειά κτλ. Η αλήθεια είναι πως είμαι αρκετά τυχερός και πως μέχρι τώρα δεν έχει χρειαστεί να κάνω κάποια άλλη δουλειά επικουρικά. Φυσικά δε θα είχα κανένα απολύτως πρόβλημα να κάνω και κάτι άλλο παράλληλα.

Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;

Αυτή τη στιγμή είναι όλα ανοιχτά, δεν υπάρχει κάτι δεδομένο. Επειδή η παράσταση που συμμετέχω τώρα, υπάρχει πιθανότητα να συνεχίσει και του χρόνου, περιμένω να οριστικοποιηθεί  ή όχι. Επειδή όμως αυτό εξαρτάται από πολλές παραμέτρους δεν μπορώ να απαντήσω με βεβαιότητα για το τι μέλλει γενέσθαι.