Thursday, 5 Dec 2019
Advertisement
ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Άρης Τσάπης: “Το μοναδικό όνειρο που έχω είναι να παραμείνω στο χώρο της υποκριτικής”

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΟΡΠΙΔΟΥ

Ο Άρης Τσάπης βρέθηκε από μικρός σε τηλεοπτικά και κινηματογραφικά στούντιο, ενώ το πρόσωπο του ταυτίστηκε με τον σκανδαλιάρη Θανάση της σειράς «Ευτυχισμένοι μαζί», για τον οποίο όπως εκμυστηρεύτηκε δεν υποδυόταν έναν χαρακτήρα, ήταν απλώς ο εαυτός του. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο ThessTheater μετρά επιτυχίες, αναγνωρίζει τα λάθη του και θέτει ως μοναδικό στόχο τη συνέχεια ενασχόλησής του με την υποκριτική. Ένας ηθοποιός απόλυτα συνειδητοποιημένος παρά το νεαρό της ηλικίας και της γεμάτης πορείας του.

Τηλεόραση, θέατρο, διαδικτυακή εκπομπή και παλαιότερα κινηματογράφος. Είσαι μόλις 22 χρονών και έχεις στο ενεργητικό σου μια πληθώρα διαφορετικών συνεργασιών. Πως αισθάνεσαι;

Πολύ τυχερός. Είχα την ευκαιρία όλες μου οι δουλειές να είναι με πολύ καλούς ανθρώπους, που με αγκάλιασαν από την αρχή και συνέβαλαν με καθοριστικό τρόπο στην πορεία μου. Αυτός είναι, μάλιστα, ένας από τους λόγους χάρη στον οποίον αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά με την υποκριτική.

Ποιος είναι ο τομέας που ξεχωρίζεις;

Το θέατρο. Είναι όπως ένας αγώνας, για να το θέσω πιο απλά. Η τηλεόραση μοιάζει με αναμέτρηση δύο ποδοσφαιρικών ομάδων, για παράδειγμα του ΠΑΟΚ και του ΑΡΗ, μιας και βρισκόμαστε στη Θεσσαλονίκη, ενώ το θέατρο αποτελεί ντέρμπι μεταξύ ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού και ειδικότερα μέσα στη γήπεδο της Τούμπας. Δεν γίνεται πια λόγος για έναν απλό αγώνα. Έχεις περισσότερη αγωνία, κατακλύζεσαι από άγχος πριν από κάθε παράσταση. Δε μπορείς να ελέγξεις τη ροή των πραγμάτων, είσαι εκτεθειμένος σε οτιδήποτε προκύψει. Είναι κάτι που σε γεμίζει, σε υπερκαλύπτει μάλλον.

Στην ταινία “Uranya”

Πως προέκυψε η συμμετοχή σου στην ταινία «Uranya»; Όντας ένα μικρό παιδί τι ήταν αυτό που έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση;

Επί της ουσίας ξεκίνησα κάνοντας διάφορα δοκιμαστικά για διαφημίσεις. Έτσι το καλοκαίρι του 2006, όταν ήμουν πέμπτη δημοτικού, με πήραν τηλέφωνο για μια πρώτη συνάντηση για το project της «Uranya». Θυμάμαι ότι δεν ήμουν καθόλου αγχωμένος, μάλλον πολύ χαλαρός…Μιλούσα απλά για την ομάδα μου, έτρεχα, πηδούσα μέσα στο στούντιο, εντελώς αυθόρμητα, σαν να έπαιζα. Αυτό, εν τέλει, τους άρεσε πολύ. Τώρα όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, επειδή ακριβώς μπήκα σε όλο αυτό σταδιακά, καθώς είχαν προηγηθεί μερικές guest εμφανίσεις στη «Λάμψη» και στα «Παιδιά της Νιόβης», δεν υπήρξε κάτι που με εξέπληξε.

Τι είναι αυτό που σε «ελκύει» στην υποκριτική;

Το ότι μπορεί να μην έχεις καθόλου όρεξη, να είσαι χάλια στην κουίντα, από πίσω δηλαδή, και με το που ανεβαίνεις στη σκηνή κάθε δυσαρέσκεια εξαφανίζεται. Αλλάζεις αμέσως, αισθάνεσαι πλέον χαρούμενος, επειδή ακριβώς βρίσκεσαι εκεί. Ίσως οφείλεται στην ενέργεια που δέχεσαι από το κοινό, ίσως πάλι στο ότι πλέον γίνεσαι ένας άλλος, υπηρετείς έναν ρόλο. Το σίγουρο είναι ότι εγώ ξεχνάω κάθε πρόβλημα και έγνοια, αφήνομαι εντελώς.

Αν εν τέλει το επάγγελμα του ηθοποιού δε σε ικανοποιούσε, είχες σκεφτεί κάποια εναλλακτική επιλογή την οποία θα ήθελες να ακολουθήσεις στον επαγγελματικό τομέα;

Όχι, δεν είχα μπει ποτέ σε αυτή τη διαδικασία. Ήμουν από την αρχή σίγουρος για το δρόμο που ήθελα να ακολουθήσω. Αν θα μπορούσα να κάνω μια ευχή, τότε, σίγουρα, αυτή θα ήταν να έχω τη δυνατότητα να συντηρώ την οικογένεια μου από αυτό που πραγματικά αγαπώ, δηλαδή από την υποκριτική.

Στη διαδικτυακή εκπομπή του Netwix μαζί με τον Γιάννη Φραγκίσκο

Πως διαχειρίζεσαι μια αρνητική κριτική, ένα λιγότερο θετικό σχόλιο;

Σέβομαι απόλυτα κάθε άποψη. Οποιαδήποτε κριτική είναι καλοδεχούμενη, αρνητική ή θετική. Φυσικά κι έχω δεχτεί αρνητικά σχόλια, δε μπορούμε εξάλλου να αρέσουμε σε όλους. Μια αρνητική κριτική μπορεί να λειτουργήσει με έναν πολύ ευεργετικό τρόπο, από ότι μια αμιγώς θετική. Θεωρώ ότι μέσω αυτών μπορώ να διορθωθώ και να γίνω καλύτερος.

Γνωρίζουμε ότι ο χώρος της υποκριτικής αποτελεί ένα περιβάλλον άκρως ανταγωνιστικό. Συμφωνείς σε αυτό, με βάση την εμπειρία σου έως τώρα;

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός, όπως βέβαια συμβαίνει και σε άλλους τομείς. Στην εποχή μας ο ανταγωνισμός εντοπίζεται σε όλους τους χώρους, κακά τα ψέματα. Ωστόσο, έγκειται σε εσένα κατά πόσο θα κυνηγήσεις μια ευκαιρία που θα προκύψει, ώστε να κατακτήσεις αυτό που επιθυμείς. Αυτό είναι με το οποίο βρίσκομαι καθημερινά αντιμέτωπος.

Θεωρείς ότι ένας ηθοποιός με μεγαλύτερη εμπειρία είναι θετικά διακείμενος απέναντι σε έναν μικρότερο; Ή ενδέχεται να τον αντιμετωπίζει με καχυποψία;

Αυτό είναι κάτι που δε μπορώ να απαντήσω, επειδή ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, άρα και ο τρόπος με τον οποίο θα εργαστεί, είτε ατομικά ή συλλογικά. Μέχρι τώρα, και με γνώμονα τις έως τώρα συνεργασίες μου, δεν έχω συναντήσει κάτι τέτοιο. Ίσα ίσα τους ζητάω να με βοηθούν, με συμβουλεύουν. Είναι πολύ σημαντικό για εμένα, διότι οι άνθρωποι αυτοί είναι αρκετά χρόνια στο χώρο, έχουν περισσότερες γνώσεις. Τους ακούω και τους εμπιστεύομαι πλήρως.

Έχεις κάποιο όνειρο το οποίο θα ήθελες να πραγματοποιήσεις στο μέλλον; Πιθανότατα μια συνεργασία με κάποιον σκηνοθέτη ή ηθοποιό, τον οποίο θαυμάζεις.

Το μοναδικό όνειρο, επιθυμία μάλλον, που έχω είναι να παραμείνω στο χώρο της υποκριτικής, αλλά και να παίξω, όσο το δυνατόν, περισσότερα είδη. Αγαπώ την κωμωδία, ωστόσο με ενδιαφέρει και το δράμα, ενώ θα ήθελα να συμμετέχω και σε μια αρχαία τραγωδία. Όσους ανθρώπους θαύμαζα, οι συγκυρίες βοήθησαν, ώστε να συνεργαστώ μαζί τους. Για παράδειγμα με τον Γιάννη Μπέζο, αλλά και τον Βασίλη Θωμόπουλο, που πρωτογνώρισα σε μια guest εμφάνιση στην «Πολυκατοικία» και τελικά οι δρόμοι μας ξανασυναντήθηκαν. Αυτός είναι ο λόγος, όπως ανέφερα στην αρχή, που αισθάνομαι τόσο τυχερός.

Κλείνοντας θα θέλαμε να δώσεις μερικές πληροφορίες στους αναγνώστες του ThessTheater για την τωρινή σου παράσταση.

Είναι η δεύτερη χρονιά για το έργο «Ένα εξοχικό παρακαλώ». Αρχίσαμε στις 5 Οκτωβρίου, ενώ αυτή την περίοδο βρισκόμαστε στη Θεσσαλονίκη, συγκεκριμένα στο θέατρο «Αριστοτέλειον». Είναι μια απολαυστική κωμωδία, εγγυόμαστε πως όσοι έρθουν θα γελάσουν, έχουμε εκλάβει πολύ θετικά σχόλια. Εγώ υποδύομαι έναν αλήτη, που έχει ληστέψει μια τράπεζα. Τα λεφτά αποτελούν τον πυρήνα του έργου, καθώς με την είσοδό τους αρχίζει κι η δράση για το που, ή καλύτερα σε ποιον, θα καταλήξουν. Θα μείνουμε στην όμορφη αυτή πόλη μέχρι και την Κυριακή των Βαΐων με διπλές παραστάσεις το σαββατοκύριακο.