Sunday, 26 May 2019
Advertisement
ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Χρήστος Διαμαντούδης: «Η πιο απειλητική για εμένα ορφάνια στη ζωή μου νομίζω πως είναι η ορφάνια από ηθικές αξίες, η οποία θεωρώ πως είναι και το πρόβλημα στις σημερινές κοινωνίες των ανθρώπων»

Τη θαυμάσια θεατρική εμπειρία ΟΡΦΑΝΑ παρουσιάζει για δεύτερη χρονιά το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά. Πρόκειται για μια μεθυστική, θα λέγαμε, παράσταση που εκφράζει όσο τίποτα την εποχή μας. Ένα έργο που καταλήγει να διχάσει την ανθρώπινη σκέψη, καθώς προβάλλει τη σύγκρουση των κοινωνικών αξιών και της οικογενειακής αφοσίωσης. Ο Χρήστος Διαμαντούδης, γνωστός και ως Λίαμ στα ΟΡΦΑΝΑ, ένα πολλά υποσχόμενο πρόσωπο της εγχώριας υποκριτικής σκηνής, ενσαρκώνει ένα χαρακτήρα γεμάτο ενεργητικότητα που ξεχειλίζει κοινωνική οργή και λανθάνουσα αγάπη. Το ThessTheater μιλά μαζί του με αφορμή το εν λόγω δραματικά επίκαιρο έργο.

«Ποια ορφάνια τελικά μας στοιχειώνει περισσότερο; Ποια ορφάνια είναι περισσότερο απειλητική για τη ζωή μας;  Αυτή της απώλειας από τον θάνατο και εκείνη της εγκατάλειψης από την ίδια την οικογένεια ή της παραπλάνησης ενός κοινωνικού συστήματος που υπόσχεται και μετά εγκαταλείπει;»

Μίλησε μας για το ρόλο σου στα ΟΡΦΑΝΑ, μια παράσταση που εκφράζει αδιαμφισβήτητα το σφυγμό της εποχής μας.

Στα ΟΡΦΑΝΑ ερμηνεύω το ρόλο του Λίαμ. Πριν μιλήσω όμως γι’ αυτό, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Τζαμαργιά που μου έδωσε αυτή την ευκαιρία και από τον οποίο έμαθα πολλά, τους συμπαίκτες μου Χρίστο Στυλιανού και Ελένη Θυμιοπούλου, από τους οποίους, επίσης, κέρδισα πολλά, τη Ζαχαρούλα Οικονόμου, τη βοηθό σκηνοθέτη, αλλά και όλους τους υπόλοιπους συντελεστές για αυτή την όμορφη συνεργασία. Ο ρόλος του Λίαμ, λοιπόν, είναι ένας μαγικός ρόλος και εδώ θα χρησιμοποιήσω και μια έκφραση του κύριου Τζαμαργιά, είναι ένας ρόλος «αχινός»: από όπου και να τον πιάσεις έχει και ένα αγκαθάκι που κάτι θα βγάλει. Ο Λίαμ είναι ο παραβατικός χαρακτήρας του έργου, είναι η βία του «έξω» που εισβάλει μέσα στην ασφάλεια του σπιτιού. Μέσα στο μυαλό του έχει σπασμένες εικόνες που προσπαθεί να τις βάλει σε μια σειρά, χωρίς όμως να τα καταφέρνει. Είναι ένας ρόλος ο οποίος αισθάνεται τα πάντα πολύ έντονα, ό,τι κι αν είναι αυτό, χαρά, μίσος, λύπη, αγάπη, όλα. Και φυσικά θα έκανε τα πάντα για την οικογένεια που του έχει απομείνει.

Ο Χρήστος Διαμαντούδης ως Λίαμ στα ΟΡΦΑΝΑ

Το εν λόγω θεατρικό έργο θέτει διλήμματα με τα οποία ο καθένας μας έρχεται αντιμέτωπος σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Ποια είναι αυτά; Ποιοι προβληματισμοί ανακύπτουν από αυτό το ψυχόδραμα;

Όπως πολύ σωστά είπατε αυτό το θεατρικό έργο εκφράζει αδιαμφισβήτητα το σφυγμό της εποχής. Βλέπουμε στα ΜΜΕ παραδείγματα βίας, ρατσισμού και λοιπά, χωρίς, μάλιστα, να χρειάζεται να πάμε μακριά, αλλά σε πολύ πρόσφατα γεγονότα. Πιστεύω πως οι τρεις αυτοί χαρακτήρες μπορεί να είμαστε εν δυνάμει εμείς, κάποιοι στο διπλανό διαμέρισμα ή στην απέναντι πολυκατοικία. Το έργο θέτει προβληματισμούς σε σχέση με την ατομική και κοινωνική ευθύνη του καθενός από εμάς. Τι θα έκανε ο καθένας μας κάτω από παρόμοιες συνθήκες; Μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε όταν απειλείται άμεσα ή έμμεσα η οικογένεια μας; Πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να γλιστρήσει σε μία παραβατική συμπεριφορά; Τι κάνει η κοινωνία για ανθρώπους που ζουν στο περιθώριο; Ποιος φταίει; Που είναι όλες αυτές οι ηθικές αξίες για τις οποίες μιλάμε και αγωνιζόμαστε, όταν η βία χτυπάει την πόρτα μας; Ποια ορφάνια είναι τελικά πιο επικίνδυνη, αυτή από γονείς ή αυτή από ηθικές αξίες;

Σκηνή από την παράσταση ΟΡΦΑΝΑ

Ποια ορφάνια είναι περισσότερο απειλητική για τη δική σου ζωή;

Η πιο απειλητική για εμένα ορφάνια στη ζωή μου νομίζω πως είναι η ορφάνια από ηθικές αξίες, η οποία θεωρώ πως είναι και το πρόβλημα στις σημερινές κοινωνίες των ανθρώπων.

Σκηνή από την παράσταση ΟΡΦΑΝΑ

Ποια θεωρείς ότι είναι τα όρια της ανθρώπινης αντοχής στην κοινωνία του σήμερα;

Ειλικρινά δεν ξέρω ποια μπορεί να είναι τα όρια ενός ανθρώπου. Νομίζω πως ανάλογα με τις συνθήκες, τις περιστάσεις και οτιδήποτε βιώνει ένας άνθρωπος, τα όρια του διευρύνονται κάθε φορά και λίγο παραπάνω. Άλλωστε αυτό είναι κάτι που παρατηρούμε και στα ΟΡΦΑΝΑ, μέχρι που, δηλαδή, μπορούν να φτάσουν τα όρια μας και το πως όταν συμβαίνει κάτι μέσα στο σπίτι μας, μέσα στην οικογένεια μας ή ακόμα και μέσα στις παρέες μας, αυτά τα όρια μεγαλώνουν λίγο λίγο τη φορά.

ΟΡΦΑΝΑ

Μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει κανείς από αγάπη;

Αν απαντούσα ως Λίαμ, θα έλεγα ότι από αγάπη για τους δικούς μου ανθρώπους θα έκανα τα πάντα. Τώρα ως Χρήστος, θα πω άγνωστο.

Σκηνή από την παράσταση ΟΡΦΑΝΑ

Αν σου ζητούσαν να ιεραρχήσεις τις ύψιστες αξίες που διέπουν τη ζωή σου, ποιες θα τοποθετούσες στην κορυφή;

Μάλιστα… Θα έβαζα σίγουρα το σεβασμό, την αγάπη, την ειλικρίνεια αλλά και την υπομονή, την επιμονή και την πίστη. Διότι χωρίς αυτά δεν μπορεί να γίνει τίποτα.

Τι έρχεται για εσένα μετά τα ΟΡΦΑΝΑ;

Μετά τα ΟΡΦΑΝΑ, θα είμαι στον ΥΠΗΡΕΤΗ ΔΥΟ ΑΦΕΝΤΑΔΩΝ, στο ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Μιχάλη Σιώνα. Νιώθω ιδιαίτερα χαρούμενος γι’ αυτό και νομίζω πως είναι πολύ όμορφο το ότι μετά από ένα δράμα πάω σε κάτι τελείως αντίθετο, στην κωμωδία.

Συνέντευξη: Ολυμπία Σαλαγιάννη