Sunday, 8 Dec 2019
Advertisement
ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Γιώργος Κωνσταντίνου: “Σήμερα οι ηθοποιοί παίζουν τον εαυτό τους.”

Αποτέλεσμα εικόνας για γιωργος κωνσταντινου

Ένα όνομα, μια ιστορία!

Στο θέατρο η πορεία του είναι αξιοζήλευτη με μεγάλες επιτυχίες και με μια ευρεία γκάμα ρόλων. Στον κινηματογράφο δεν “έμεινε” πολύ αλλά οι ταινίες του είναι πια κλασικές και τον σύστησαν στο ευρύ κοινό, κάνοντας τους πάντες να τον αγαπήσουν. Αργότερα που ήρθε και η τηλεόραση στη ζωή του γεννήθηκε ακόμη μια μεγάλη αγάπη. Εκτός από ηθοποιός έχει υπάρξει σεναριογράφος και σκηνοθέτης.

Εμείς τον συναντήσαμε στο Θέατρο Ράδιο Σίτυ μια ανάσα προτού κλείσει ο κύκλος παραστάσεων της πολύ πετυχημένης παράστασης, Άμλετ ο Β’ στην οποία πρωταγωνιστεί. Ένας άνθρωπος σεμνός, ευγενικός και ιδιαίτερα προσιτός, τον οποίο ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο του και την καλή του διάθεση να κάνουμε μια όμορφη κουβέντα!

Φαντάζομαι, ότι η επιλογή να γίνετε ηθοποιός ήταν μονόδρομος όντας και οι δύο γονείς σας καλλιτέχνες.

Παρόλο που πήγαινα σε παραστάσεις μικρός δε μου είχε μπει το μικρόβιο, μάλιστα έψαχνα να βρω κι άλλα επαγγέλματα. Δεν ξέρω γιατί, ακόμη δεν μπορώ να βρω το λόγο, πάντως δεν το είχα. Έγινε εντελώς ξαφνικά, όταν κάποια στιγμή τα είχα παρατήσει όλα και μου είπε η μητέρα μου: “Θες να γίνει ηθοποιός;” και είπα ένα “Ναι”. Ούτε το πίστευα τότε. Έτσι πήγα στο Εθνικό, έδωσα εξετάσεις, αλλά με απέρριψαν και κατέληξα στο Θέατρο Τέχνης του Κουν. Τότε μπήκε το μικρόβιο, με φόρα μάλιστα κι έγινε μονόδρομος, έγινε πάθος, έγινε μόρφωση, έγινε όλα όσα ακολούθησαν.

Σχετική εικόνα
Γιώργος Κωνσταντίνου & Μάρω Κοντού

Θέατρο, κινηματογράφος, τηλεόραση. Έχετε περάσει και από τα τρία αυτά είδη και έχετε σημειώσει μεγάλες επιτυχίες και στα τρία. Ποιο όμως είναι η μεγαλύτερη αγάπη;

Οπωσδήποτε το θέατρο και όπως συνηθίζω να λέω, το θέατρο είναι η σύζυγός μου και η τηλεόραση η ερωμένη μου. Ο κινηματογράφος όχι τόσο πολύ, γιατί ήταν ένα μικρό διάστημα της ζωής μου και έκανα λίγες ταινίες.

Η αλήθεια είναι, ότι σταματήσατε πολύ νωρίς από τον κινηματογράφο.

Τον καιρό εκείνο οι ηθοποιοί, οι κωμικοί ειδικά έπρεπε να είναι τυποποιημένοι. Ήταν η μόδα τέτοια. Ο κόσμος ήξερε από πριν τι θα πάει να δει κι όταν είδε ξαφνικά και έναν ηθοποιό που αλλιώς έπαιζε στο Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα, αλλιώς στο Ξύπνα Βασίλη, αλλιώς στο Καλώς ήρθε το δολάριο, αυτό δεν μπορούσε να το σταθεροποιήσει, ούτε βέβαια να εκτιμήσει πόσο καλές ήταν οι ταινίες, οι οποίες εκ των υστέρων έγιναν κλασικές. Ευτυχώς που υπήρξε η τηλεόραση και τις ανέδειξε και μέχρι και σήμερα τα παιδιά μπορούν και τις βλέπουν. Επομένως, επειδή εγώ δεν ήμουν εμπορικός, με σταμάτησαν.

Αποτέλεσμα εικόνας για γιωργος κωνσταντινου
Στιγμιότυπο από την κλασική σκηνή με το περίφημο προφιτερόλ.

Αυτό, όμως, δεν ισχύει και σήμερα, το ότι είναι τυποποιημένοι οι ηθοποιοί, είτε είναι κωμικοί είτε δραματικοί;

Σήμερα όχι. Σήμερα οι ηθοποιοί παίζουν τον εαυτό τους. Για παράδειγμα παίζει ένας ηθοποιός σε μια σειρά με ένα συγκεκριμένο τρόπο και άμα τον δεις σε μια άλλη σειρά θα δεις πάλι το ίδιο πράγμα. Δεν αλλάζει τίποτα στην ουσία. Αυτή τη λογική κι αυτήν την εποχή εγώ δε την καταλαβαίνω, δεν μπορώ να την καταλάβω. Οδηγούνται βέβαια και από τα σενάρια, γιατί μιμείται το ένα σενάριο το άλλο. Γενικά πάντως πιστεύω, ότι λιγάκι το είδος μας έχει υποτιμηθεί τελευταία.

Στιγμιότυπο από την ταινία “Ξύπνα Βασίλη”.

Θεωρείτε, ότι ο σύγχρονος Έλληνας διαθέτει θεατρική παιδεία;

Δε νομίζω, ότι είχε ποτέ θεατρική παιδεία. Φυσικό ήταν όμως, δεν έφταιγε ο άνθρωπος, γιατί ούτε τα σχολεία ούτε τα πανεπιστήμια προσέφεραν ειδικές γνώσεις. Θα έπρεπε να ασχοληθεί κανείς με τη θεατρολογία, για να μάθει τι είναι θέατρο. Αυτό όμως δεν ενδιέφερε πολλούς, που ήθελαν να γίνουν μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι. Από την άλλη, βέβαια, με το πέρασμα του χρόνου ούτε το θέατρο, ούτε οι ηθοποιοί έδειξαν πολύ καλή διαγωγή.

Σας θλίβει το γεγονός, ότι δε γίνονται πλέον τόσες πολλές κινηματογραφικές παραγωγές; Πιστεύετε θα αναβιώσουμε ποτέ ξανά τις παλιές καλές στιγμές του κινηματογράφου;

Όχι δε νομίζω, ότι υπάρχει περίπτωση να αναβιώσει και ούτε κινηματογράφος υπάρχει πλέον. Καταρχάς τότε ήταν μια εποχή αθωότητας  και κατ’ δεύτερον δεν υπήρχε η τηλεόραση. Ο κόσμος αγαπούσε πολύ το απλό, αληθινό χιούμορ, τους αληθινούς ηθοποιούς. Τώρα έχουν γίνει όλα επί τούτου, ενώ τότε βγαίναμε, παίζαμε και μέσα από την ψυχή μας δίναμε αυτό που νιώθαμε, το οποίο κατ’ επέκταση περνούσε στον κόσμο. Επίσης δε με θλίβει τόσο πολύ να σας πω την αλήθεια, γιατί παρόλο που με έχει τιμήσει ο κινηματογράφος, δεν ήταν τόσο μεγάλη αγάπη που να μου λείπει κιόλας. Η τηλεόραση από την άλλη μου λείπει, γιατί εκεί ήμουν απόλυτα δημιουργός, ήμουν σκηνοθέτης και συγγραφέας.

Αποτέλεσμα εικόνας για γιωργος κωνσταντινου
Από την παράσταση “Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται” στο ΚΘΒΕ τη σεζόν 2012-2013.

Η συγγραφή πώς προέκυψε;

Από μικρό παιδί είχα την τάση να γράφω και μεγαλώνοντας μου έγινε απαραίτητο. Δε νοείται να γυρίσω σπίτι μου και να μη γράψω κάτι. Έχω γράψει έργα, κάποια έχουν παιχτεί, άλλα βρίσκονται στο συρτάρι, αλλά δε με ενδιαφέρει καθόλου, γράφω για τον εαυτό μου. Το γράψιμο μού έχει γίνει βίωμα.

Αποτέλεσμα εικόνας για γιωργος κωνσταντινου
Στιγμιότυπο από την αγαπημένη ταινία “Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα”.

Σας πέρασε ποτέ από το μυαλό να “εγκαταλείψετε” αυτό το επάγγελμα; Υπήρξαν στιγμές που αισθανθήκατε κόπωση ή ανία;

Ποτέ. Στις αρχές μόνο απογοητεύτηκα, γιατί με έδιωξαν από κάνα δυο δουλειές αναίτια. Δεν ήταν όμως, ότι ήθελα να τα παρατήσω, αλλά να φύγω από την Ελλάδα και να πάω στην Αμερική. Αυτά όμως ήταν νεανικές ανοησίες. Εν τέλει με φώναξε η Βουγιουκλάκη, γιατί ήμουν ένας πρωτοεμφανιζόμενος ηθοποιός και η τύχη με οδήγησε στο προφιτερόλ και από ‘κει και μετά έγινα πρωταγωνιστής. Γι’ αυτό πιστεύω πάρα πολύ στην τύχη, όλοι οδηγούμαστε από εκείνη.

Αποτέλεσμα εικόνας για γιωργος κωνσταντινου
Με την Έλενα Ναθαναήλ.

Είστε πολιτικοποιημένος;

Όχι, είμαι ενάντια στην πολιτική, στους πολιτικούς, στα κόμματα, γιατί από παιδί κατάλαβα τι σημαίνει πολιτική και συνειδητοποίησα ότι είναι ένα πράγμα μακρυά από ‘μένα. Έχω ζήσει πράγματα, τα οποία δυστυχώς ο λαός τα παραβλέπει ή τα ξεχνάει, εγώ όμως ήμουν παιδί και δεν τα ξέχασα. Συγκεκριμένα θυμάμαι, ότι πριν την κατοχή, επί δικτατορίας Μεταξά υπήρχε ένας Υπουργός Ασφαλείας, ο οποίος βασάνιζε τους αριστερούς, τους έστελνε εξορία, τους έβαζε πάνω σε πάγους να κάθονται, γενικά έκανε μαρτύρια. Στο σπίτι μου κυκλοφορούσε αυτό το πράγμα, το άκουσα εγώ και θεώρησα, ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ένα τέρας. Στη φαντασία μου ήταν ένα τέρας. Όταν όμως τελείωσε η κατοχή και έλαβαν χώρα οι πρώτες εκλογές, είδα την αφίσα του στον τοίχο και εκεί κατάλαβα τι είναι η πολιτική. Κανονικά αυτός ο άνθρωπος θα έπρεπε να καταδικαστεί, αλλά όχι μόνο αυτό δεν έγινε αλλά πολιτεύθηκε κιόλας και πολλοί μπορεί να τον ψήφισαν. Από τότε πολιτικοποιήθηκα ανάποδα.

Δεν πρέπει να είστε και πολύ αισιόδοξος με αυτά που βιώνουμε σήμερα!

Εντελώς απαισιόδοξος και εντελώς αγανακτισμένος με όλη αυτήν την κατάσταση. Αυτοί οι άνθρωποι διαχειρίζονται τις ζωές μας, τη χώρα μας, τη μοίρα μας και ενώ έχουν τεράστια ευθύνη, είναι τελείως ανεύθυνοι.

Σχετική εικόνα
Από την παράσταση “Άμλετ ο Β'”.

Η παράσταση στην οποία πρωταγωνιστείτε, Άμλετ ο Β’ είναι διαδραστική με πολύ έντονη την επικοινωνία με το κοινό. Φαντάζομαι, ότι αυτό λειτουργεί θετικά για έναν ηθοποιό, καθώς η ενέργεια που παίρνετε από το κοινό είναι πολύ περισσότερη.

Πάντα. Ειδικά, όταν έχει πολύ κόσμο κάτω λειτουργεί πολύ θετικά μέσα μας. Μηχανικά μας ανεβάζει πολύ την ψυχολογία. Αντίθετα, όταν έχει πολύ λίγο κόσμο καταβάλλουμε μεγαλύτερη προσπάθεια να είμαστε όσο το δυνατόν καλύτεροι, γιατί δε φταίνε σε τίποτα αυτοί που έχουν έρθει. Είναι πάντως μαρτύριο να παίζεις με λίγο κόσμο.

Τι άλλο να περιμένουμε από εσάς καλλιτεχνικά;

Δεν ξέρω. (γέλια) Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο να σας ανακοινώσω.

κ. Κωνσταντίνου σας ευχαριστώ πάρα πολύ!

Εγώ σας ευχαριστώ! Να ‘στε καλά!


Νόνα Σάνιου

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Βάσια Καραβέλη