Sunday, 22 Oct 2017
ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Κατερίνα Διδασκάλου: «Σκοπός μου είναι να συνεχίσω να αφηγούμαι στον κόσμο μερικές καλές ιστορίες»

Συνέντευξη: Βασιλική Κορπίδου

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Βάσια Καραβέλη

H Κατερίνα Διδασκάλου είναι μια χαρισματική ηθοποιός με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό της. Αφού αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου και τη Φιλοσοφική Αθηνών, συνέχισε τις σπουδές της στην Αμερική στο Columbia University επάνω στην υποκριτική κινηματογράφου και στο Uta Hagen IHB Studio στην υποκριτική θεάτρου αντίστοιχα. Το βιογραφικό της είναι ιδιαίτερα πλούσιο, καθώς έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές επιτυχημένες τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο έχει συνεργαστεί τόσο με Έλληνες όσο και με ξένους σκηνοθέτες. Τέλος, στο θέατρο έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις και έχει υποδυθεί ρόλους που δεν άφησαν κανένα ασυγκίνητο.

Μια γυναίκα γοητευτική, ευγενική που εκπέμπει φινέτσα και χάρη, τόσο πάνω στη σκηνή, όσο και στην προσωπική της ζωή.

Εμείς είχαμε τη χαρά να τη συναντήσουμε από κοντά και να συνομιλήσουμε μαζί της για την παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί, «Η πόρνη από πάνω» του Αντώνη Τσιπιανίτη, που παίχτηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο κατάμεστο θέατρο «Αυλαία».

Υποδύεστε έναν πολύ ιδιαίτερο και απαιτητικό ρόλο. Πως καταφέρατε να τον προσεγγίσετε;

Έκανα έρευνα. Συμμετείχα σε ένα σεμινάριο που διοργάνωνε κάποιο πνευματικό κέντρο και αφορούσε κατά κύριο λόγο γυναίκες. Οι περισσότερες από τις γυναίκες που γνώρισα ήταν κακοποιημένες με ιστορίες, μάλιστα, πολύ χειρότερες από της ηρωίδας που υποδύομαι. Μια από αυτές στάθηκε η αφορμή της έμπνευσης μου, μπόρεσα να την μιμηθώ κι έτσι κατάφερα να προσεγγίσω την Ερατώ, τον χαρακτήρα του έργου. Κατέγραψα τον τρόπο που μιλούσε, τις κινήσεις της και με βοήθησε πολύ αυτή η διαδικασία, καθώς οφείλω να ομολογήσω ότι δεν έχω βιώσει παρόμοιες καταστάσεις. Από εκεί και πέρα καταλυτικό ρόλο έχει και η αντίληψη που ενδεχομένως διαθέτει ένας ηθοποιός για την επίτευξη του καλύτερου αποτελέσματος μέσω μιας δυνατής ερμηνείας.

Στο έργο γίνεται λόγος για μια πόρνη. Θεωρείτε ότι το συγκεκριμένο επάγγελμα εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως ταμπού;

Καθόλου. Καταρχάς τα κορίτσια αυτά τα έχω σε μεγάλη εκτίμηση, πιστεύω ότι είναι αναπόσπαστο μέρος της κοινωνικής μας αλυσίδας. Είναι γυναίκες που τολμούν να πουν: «Εγώ έτσι ζω, αυτό κάνω!». Είναι αποδέκτες της βίας που υπάρχει σε αφθονία εκεί έξω, επομένως δε μπορώ παρά να νιώθω βαθύτατη εκτίμηση και θαυμασμό για αυτές. Φυσικά, είμαι ενάντια σε κάθε είδους εκμετάλλευση και ό,τι αφορά τη σκοτεινή πλευρά του επαγγέλματος αυτού.

Πόσο δύσκολο είναι για έναν ηθοποιό να «γεμίζει» τη σκηνή ολομόναχος; Ειδικότερα όταν καταφέρνει να δημιουργήσει πληθώρα συναισθημάτων, όπως θυμό, στεναχώρια, χαρά.

Χαίρομαι πραγματικά που πήρατε όλα αυτά βλέποντας την παράσταση. Όταν μιλάς από την ψυχή σου δεν υπάρχει καμία δυσκολία. Στόχος του θεάτρου είναι να προκαλεί ταύτιση, φόβο απέναντι σε αυτό που παρουσιάζει, κάθαρση ψυχής. Ο Αριστοτέλης λέει «δι’ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν». Στη συγκεκριμένη περίπτωση βλέποντας κανείς την ηρωίδα αισθάνεται ανακούφιση, που δε βρίσκεται στη θέση της και δε ζει ό,τι αφηγείται, ενώ από την άλλη πλευρά κάποιος μπορεί να έχει περάσει από παρόμοια κατάσταση. Επειδή, λοιπόν, το πάθος πηγάζει από μέσα μας και για έναν ηθοποιό είναι άκρως απαραίτητο, εάν το στοιχείο αυτό λείπει, ακόμα και δέκα άτομα να έχεις δίπλα σου, η σκηνή δε γεμίζει.

Στην παράσταση «Η πόρνη από πάνω»

Επηρεάζεται η ψυχολογία σας από τους εκάστοτε ρόλους που αναλαμβάνετε;

Δε θα το έλεγα. Όταν ανεβαίνω στη σκηνή, αισθάνομαι ότι βουτάω στη θάλασσα, κι όταν τελειώνει η παράσταση, αναδύομαι ξανά. Η υποκριτική είναι η δουλειά μου, την αγαπώ πάρα πολύ, παρ’ όλα αυτά θέτω και μερικά όρια. Σέβομαι απόλυτα το κοινό που με ακολουθεί και φροντίζω να συμμετέχω σε έργα που έχουν κάτι να πουν.

Ένα κομμάτι του έργου πραγματεύεται το φόβο, τον τρόπο που αυτός επιδρά και εν τέλει εγκλωβίζει την Ερατώ. Σήμερα τολμώ να πω ότι ο φόβος καλλιεργείται και αναπτύσσεται ταχύτατα εξαιτίας όλων των κοινωνικών και οικονομικών αλλαγών που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Εσείς πως το αντιμετωπίζετε;

Χωρίς φόβο! Αποφάσισα να μη φοβάμαι, να μην κατακλύζομαι από αγωνία, διότι αν ενδώσουμε σε όλα αυτά που μας προκαλούν, παραχωρούμε την ελευθερία μας, μετατρεπόμαστε σε αδύναμα όντα, χωρίς πρωτοβουλίες και επιθυμίες. Πολλές φορές, ωστόσο, ο αρνητισμός γεννιέται κι από εμάς τους ίδιους. Είναι σημαντικό ο κάθε άνθρωπος να αποκτήσει άμυνες και αντιστάσεις, να μάθει να μη φοβάται. Ο  καθένας μας οφείλει να κάνει το καλύτερο που μπορεί. Την πρακτική αυτή ακολουθώ κι εγώ, είτε όταν είμαι πάνω στην σκηνή, είτε στην καθημερινότητα βοηθώντας και στηρίζοντας ανθρώπους που έχουν πραγματικά ανάγκη. Με τον φόβο δεν οδηγούμαστε πουθενά, μονάχα σε αδιέξοδα.

Σε μια δεύτερη ζωή ποιο επάγγελμα θα επιλέγατε;

Είμαι απόλυτα σίγουρη ότι θα ακολουθούσα και πάλι το δρόμο της υποκριτικής. Εάν δεν είχα αυτή τη δυνατότητα, τότε μάλλον θα ήμουν αθλήτρια μακρινών αποστάσεων. Την ίδια λειτουργία επιτελεί και το θέατρο, διανύει μακρινές αποστάσεις και ενώνει διαφορετικά πράγματα. Ο σκοπός μου είναι να συνεχίσω να αφηγούμαι στον κόσμο μερικές καλές ιστορίες, που απομακρύνουν από την καθημερινότητα και τα προβλήματα, έστω και για λίγο.

Στην παράσταση «Ω, Θεέ μου!»

Ξεκινήσατε φέτος την θεατρική σας σεζόν με την παράσταση «Ω, Θεέ μου!» και τον κ. Βαλτινό από τη Θεσσαλονίκη. Ήταν η πρώτη φορά που δοκιμάσατε  κάτι τέτοιο; Λειτούργησε, όπως περιμένατε, η συγκεκριμένη επιλογή;

Η αλήθεια είναι ότι, στο παρελθόν, δεν είχαμε ξεκινήσει ξανά από τη Θεσσαλονίκη, είναι η πρώτη φορά. Το κοινό της πόλης μου έδωσε την αίσθηση ότι προτιμά να παρακολουθεί παραστάσεις που έχουν ήδη δοκιμαστεί στην Αθήνα, δηλαδή έχει ακουστεί η επιτυχία που έχουν κάνει κάτω κι έτσι οι θεατές πηγαίνουν με περισσότερη σιγουριά. Είναι αποστολή μας, βέβαια, σε ευρύτερο βαθμό να εκπαιδεύσουμε το θεατρικό κοινό με παραστάσεις που έχουν να πουν κάτι ουσιαστικό στο μέσο θεατή. Ωστόσο, η προσέλευση του κόσμου ήταν ικανοποιητική, πήρα πολύ θετικά σχόλια. Το κοινό της Θεσσαλονίκης είναι εξαιρετικό.

Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σας σχέδια;

Μόλις τελειώσω τις παραστάσεις στην Αθήνα με το «Ω, Θεέ μου!» θα κάνω μια αγγλόφωνη ταινία, της οποίας τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν τέλη Μαΐου στην Κρήτη. Παράλληλα, θα κάνω μια μικρή περιοδεία στους δήμους της Αθήνας με το έργο «Η πόρνη από πάνω» και την «Απολυμένη», έναν άλλο μονόλογο που αποτελεί για εμένα ένα πολύ ιδιαίτερο και αγαπημένο ρόλο επίσης.

Θα θέλαμε να στείλετε ένα μήνυμα στα νέα παιδιά που μπορεί να διαβάζουν τη συνέντευξη.

Οι επιλογές μας διαμορφώνουν το παρόν και κατ’ επέκταση το μέλλον. Όταν διακατέχεσαι από θετική ενέργεια και δεν επαναπαύεσαι, αντιθέτως παραμένεις ενεργός και δραστήριος και κυνηγάς όσα επιθυμείς, τοποθετείς γόνιμες βάσεις για οτιδήποτε έρθει στο επόμενο διάστημα. Το παρόν είναι οι σκέψεις που κάνουμε.