Thursday, 21 Mar 2019
Advertisement
ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Kάτια Σπερελάκη : «Από κάθε ρόλο παίρνεις αυτά που σε αγγίζουν και του δίνεις αυτά που σε κάνει να ανακαλύψεις μέσα σου!»



Ο ‘’ Κήπος’’ του Καναδού ηθοποιού και συγγραφέα Bruce Gooch, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά ανεβαίνει στο Θέατρο Αυλαία στις 4 και 5 Μαρτίου. Με πρωταγωνιστές τους Στέλιο Μάινα και Κάτια Σπερελάκη, το έργο αναφέρεται σε μνήμες και εμπειρίες που παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του καθενός, φέρνοντας κοντά δύο φαινομενικά εκ διαμέτρου αντίθετες προσωπικότητες στην προσπάθεια αναζήτησης της αληθινής αγάπης. Η ηθοποιός, Κάτια Σπερελάκη με αφορμή την συγκλονιστική ερμηνεία που δίνει επί σκηνής στην εν λόγω παράσταση μίλησε στο ThessTheater για τον ρόλο της, την σχέση της με τον Στέλιο Μάινα, δίνοντας μία μικρή γεύση για την υπόθεση του έργου και την σημασία του.

  1. Κα. Σπερελάκη, συμπρωταγωνιστείτε μαζί με τον Στέλιο Μάινα στο τελευταίο έργο του Bruce Gooch με τίτλο ο ‘’Κήπος’’ και υποδύεστε τον ρόλο της Λουίζ. Θα ήθελα να μου παρουσιάσετε τον χαρακτήρα που υποδύεστε και να μου πείτε λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου.
    Η Λουίζ την οποία υποδύομαι, είναι μια ποιήτρια, μία γυναίκα ευαίσθητη, εύθραυστη, θα έλεγα απροσάρμοστη στον σύγχρονο κόσμο. Πρόκειται για μια γυναίκα μόνη, που όμως είναι συμφιλιωμένη με τη μοναξιά της και θεωρεί ότι μπορεί να συνεχίσει να πορεύεται έτσι. Μόνο και μόνο, επειδή η ζωή είναι απρόβλεπτη, το μέλλον μπορεί να επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις και η Λουίζ βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να έχει την απόλυτη ανάγκη του Μπάρι. Για τη ζωή ή τον θάνατο. Αλλά ας μην αποκαλύψουμε περισσότερα…

 

  1. Ποιά είναι η συμβολική σημασία του ‘’Κήπου’’ και πώς συσχετίζεται με τις ζωές των ηρώων;
    Ο κήπος είναι πράγματι συμβολικός, αλλά και ταυτόχρονα απολύτως πραγματικός. Παρακολουθούμε επί σκηνής τις εναλλαγές των εποχών οι οποίες αντίστοιχα καθορίζουν τις ζωές των ηρώων. Ο χειμώνας είναι η εποχή της σκοτεινιάς του μυαλού ενώ η άνοιξη είναι εποχή της απελευθέρωσης. Ακόμα, ο αρχικός τίτλος του έργου είναι και αυτός συμβολικός, Tangled Garden, Μπερδεμένος Κήπος. Για τη Λουίζ συμβολίζει την ευτυχία της περασμένης ζωής, τη σταθερότητα, τη γαλήνη που αποζητά. Για τον Μπάρι είναι ο καινούργιος κόσμος που ανακάλυψε, της μαγείας των λέξεων και της ανθρώπινης επαφής χωρίς προϋποθέσεις. Για τους θεατές, είναι ο τόπος της συνάντησης αυτών των δυο τόσο διαφορετικών ανθρώπων που όμως καταφέρνουν να βρουν σημεία επαφής.

 

  1. Στο έργο οι πρωταγωνιστές είναι φαινομενικά δύο εκ διαμέτρου αντίθετες προσωπικότητες. Πιστεύετε πως δύο άνθρωποι με εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα μπορούν να αγαπηθούν και πορευτούν μαζί στην ζωή, αφήνοντας πίσω τις διαφορές τους;

Σίγουρα! Δύο διαφορετικοί άνθρωποι μπορούν να αγαπηθούν και να πορευτούν μαζί. Η προσπάθεια συνύπαρξης δυο ανθρώπων είναι πάντα μια δύσκολη εξίσωση, ακόμα κι αν φαινομενικά μοιάζουν ως χαρακτήρες. Θα έλεγα ότι η διαφορά βιωμάτων και κοινωνικού υπόβαθρου είναι μια μεγαλύτερη πρόκληση, αλλά ακόμα και σ´αυτή την περίπτωση κανείς δεν μπορεί να προδικάσει την κατάληξη της σχέσης, εξαρτάται από τις συνθήκες και τη θέληση να ξεπεραστούν. Οι ήρωές μας είναι σε πρώτη ανάγνωση δυο τελείως διαφορετικοί χαρακτήρες που προέρχονται από δυο διαφορετικούς κόσμους που δεν εφάπτονται πουθενά, και όμως συναντιούνται και βρίσκουν τον τρόπο να συνυπάρξουν και να δώσουν ο ένας στον άλλον αυτό που χρειάζεται. Κατά βάθος, τους ενώνει η μοναξιά. 

  1. Αντιμετωπίσατε δυσκολίες στην προσπάθεια σας να ερμηνεύσετε αυτό τον ρόλο και να μπείτε στην θέση της Λουίζ;

Όταν πρωτοδιάβασα το έργο, νόμισα ότι θα αντιμετώπιζα δυσκολίες, γιατί είχα λίγα κοινά σημεία με τη Λουίζ. Όμως, δουλεύοντας τον ρόλο την αισθάνθηκα πολύ κοντά μου, ανακάλυψα ότι αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Τελικά, από κάθε ρόλο παίρνεις αυτά που σε αγγίζουν και του δίνεις αυτά που σε κάνει να ανακαλύψεις μέσα σου. Ήταν μια πολύ δημιουργική διαδικασία και την απόλαυσα.

 

  1. Ο Στέλιος Μάινας είναι συνοδοιπόρος και στην πραγματική σας ζωή. Θα ήθελα να μου μιλήσετε για την συνεργασία σας πάνω στο θεατρικό σανίδι και για το αν υπάρχουν αμήχανες στιγμές ανάμεσα σας λόγω της προσωπικής σύνδεσης κατά την διάρκεια του έργου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που δουλεύουμε μαζί με τον Στέλιο Μάινα, έχουν προηγηθεί αρκετές, άλλωστε στο θέατρο γνωριστήκαμε! Προσωπικά, πάντα απολαμβάνω τη συνεργασία! Το να γνωρίζεις τόσο καλά τον παρτενέρ σου σε απαλλάσσει ακριβώς από αυτές τις αμήχανες στιγμές που μπορούν να προκύψουν πάνω στη σκηνή με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις τόσο καλά. Η οικειότητα υπάρχει, δεν χρειάζεται να κατακτηθεί. Από την άλλη, ίσως να λείπει το μυστήριο του καινούργιου, η διαδικασία της ανακάλυψης μιας άλλης προσωπικότητας πάνω στη σκηνή. Αν και η σκηνή δεν είναι ζωή. Πάνω εκεί, μπαίνεις στον κόσμο του έργου, και για όσο είσαι εκεί δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Είμαστε δυο ηθοποιοί που παίζουν δυο ρόλους, και αυτό είναι αναζωογονητικό και απελευθερωτικό. Μαθαίνεις και πιο εύκολα τα λόγια, γιατί τα κάνεις πρόβα και στο σπίτι!

Συνέντευξη: Εβελίνα Κεχαγιά