Sunday, 22 Oct 2017
ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Κώστας Αποστολάκης: «Στη δραματική σχολή πρέπει να περνάει κάθε άνθρωπος, όχι μόνο αυτός που επιθυμεί να ασχοληθεί με την ηθοποιία, αλλά αυτός που θέλει να εξελιχθεί»

Ο Κώστας Αποστολάκης είναι ηθοποιός, έχει γεννηθεί στην Κρήτη και ήδη από μικρή ηλικία του μπήκε το μικρόβιο της υποκριτικής μέσα του. Αποφασισμένος πως με αυτό θέλει να ασχοληθεί, δίνει εξετάσεις σε δραματική σχολή.

Στα τόσα χρόνια καριέρας μετρά πολλές επιτυχίες τόσο στο θέατρο, όσο και στην τηλεόραση αλλά και στον κινηματογράφο.

 Στην τηλεόραση τον έχουμε απολαύσει σε ποικίλες σειρές, μερικές από τις οποίες μόνο είναι: Έρωτας με επιδότηση Ο.Γ.Α., Η ζωή της άλλης, Το κόκκινο δωμάτιο: Το άσπρο πακέτο, Το μεζεδοπωλείο, Καλές δουλειές, Οι συμμαθητές, Εθνική Ελλάδος, Μάλιστα Σεφ!, ενώ φέτος τον παρακολουθήσαμε στο Έλα στη θέση μου αλλά και στο ολοκαίνουργιο Ar3na.

Στον κινηματογράφο έχει παίξει στις ταινίες Ι-4: Λούφα και Απαλλαγή (2008), Ο Ηλίας του 16ου (2008), I love Καρδίτσα (2010), Στο ξέσπασμα του  φεγγαριού (2010), Οι γαμπροί της Ευτυχίας (2015).

Όσον αφορά το θέατρο αυτήν την περίοδο τον συναντάμε στην πόλη μας, τη Θεσσαλονίκη, καθώς πρωταγωνιστεί στην παράσταση Ένα εξοχικό παρακαλώ, η οποία μετά την τεράστια επιτυχία, που γνώρισε στην Αθήνα, ήρθε για να παρασύρει και όλους εμάς εδώ.

 

Τι είναι αυτό που ώθησε ένα νεαρό παιδί από την Κρήτη να ασχοληθεί με την υποκριτική;

Ένα νεαρό παιδί! Tώρα με πηγαίνετε πολλά χρόνια πίσω, που να τα θυμάμαι! (γέλια) Το λύκειο το τελείωσα στην Αθήνα, όπου μαζί με ένα φίλο μου κάναμε παραστάσεις για το σχολείο. Η αλήθεια είναι ότι εγώ ήμουν ένα πολύ δειλό παιδί, ντρεπόμουν πάρα πολύ. Η επιθυμία μου να πάω στη δραματική σχολή παρακινήθηκε από το φίλο μου, με τον οποίο δώσαμε από κοινού εξετάσεις στο Εθνικό. Αυτός τελικά δε συνέχισε, ακολούθησα εγώ το δρόμο αυτό. Η απόφαση μου όμως να ασχοληθώ με την υποκριτική δεν ήταν τυχαία, γρήγορα αντιλήφθηκα ότι διαβάζοντας μεγάλα θεατρικά κείμενα μπορούσα να βελτιώσω τον Κώστα. Πιστεύω ότι στη δραματική σχολή πρέπει να περνάει κάθε άνθρωπος, όχι μόνο αυτός που επιθυμεί να ασχοληθεί με την ηθοποιία, αλλά αυτός που θέλει να εξελιχθεί και να διορθωθεί στη ζωή του. Μέσω της δραματολογίας μαθαίνεις τον εαυτό σου. Δεν ξέρω, βέβαια, πόσο ευχάριστο είναι αυτό, καθώς όσα πιο πολλά καταλαβαίνεις για εσένα τόσο πιο δυστυχής γίνεσαι.

Πιστεύετε ότι η μέχρι τώρα πορεία σας οφείλετε στο γεγονός ότι σταθήκατε τυχερός ή η επιτυχία κερδίζεται με μεγάλη προσπάθεια, υπομονή και επιμονή;

Είναι ανάλογα τι σου χρωστάει η «αποστολή» σου σε αυτή τη γη.  Για κάποιους σκοπός είναι να συμπληρώσουν 3-4 πράγματα πριν φύγουν από τη ζωή. Από την άλλη πλευρά, η επιτυχία σε μερικούς δίνεται απλόχερα, ενώ άλλοι οφείλουν να παλέψουν για αυτό, οτιδήποτε πετυχαίνουν είναι ύστερα από σκληρή δουλειά, σχεδόν δίνεται με αίμα και κόπο. Εμένα ό,τι μου έχει δοθεί είναι με πολλή προσπάθεια, δε μου χαρίστηκε τίποτα και τη δεδομένη στιγμή όσοι με καλούν για δουλειά με χρειάζονται και με παίρνουν. Δεν με επιλέγουν, επειδή με συμπαθούν. Αντιθέτως είμαι αναγκαίος σε αυτό που πρόκειται να κάνουν.

Σας έχουμε δει να πρωταγωνιστείτε κατά καιρούς στο θέατρο, τηλεόραση, κινηματογράφο. Ποιο από αυτά ξεχωρίζετε;

Tηλεόραση δεν έχω κάνει και πολύ. Αυτούσιες συμμετοχές σε σειρές έχω κάνει μόνο 3, οι υπόλοιπες ήταν μερικές guest εμφανίσεις. Αντίθετα στον κινηματογράφο δούλεψα περισσότερο, καθώς συνολικά έχω κάνει 7 ταινίες. Παρόλο αυτά, ξεχωρίζω το θέατρο για ένα και μοναδικό λόγο. Είναι μια μορφή τέχνης, που δε θα πεθάνει ποτέ. Λειτουργεί σαν ένας ζωντανός οργανισμός, διότι έχει άμεση σχέση με την ίδια τη φύση, την ύπαρξη του ανθρώπου. Δε μπορεί να συγκριθεί ούτε με το γυαλί, αλλά ούτε και με το πανί.

Πρόσφατα έκανε πρεμιέρα το νέο σίριαλ του κ. Αρβανίτη, στο οποίο πρωταγωνιστείτε. Πως πιστεύετε ότι είναι η τηλεόραση σήμερα; Εξακολουθούν να γίνονται αξιοπρεπείς δουλειές;

Δεν το κρύβω, ότι τα πράγματα μοιάζουν ζόρικα. Πριν μερικά χρόνια η ελληνική παραγωγή είχε σταματήσει εντελώς, ενώ τώρα δειλά δειλά φαίνεται να ενεργοποιείται εκ νέου. Με πενιχρά μέσα, από οικονομική άποψη, αλλά αυστηρά προσεγμένα και καλοδουλεμένα. Στην προκειμένη περίπτωση το «Αρένα» είναι ένα άριστα στημένο εγχείρημα. Ο Δημήτρης Αρβανίτης γνωρίζει στο μέγιστο βαθμό το χώρο, πλαισιώνεται από μια πολύ καλή ομάδα, τόσο από την πλευρά των ηθοποιών, όσο και της ίδιας της παραγωγής, η οποία ανήκει στον Γιάννη Καραγιάννη και φρόντισε να επενδύσει τη σειρά με τον καλύτερο τρόπο. Νομίζω ότι θα πάει πολύ καλά. Ο ρόλος μου έχει ψήγματα και ίχνη κωμωδίας, λειτουργεί καταλυτικά μέσα σε μια δραματική σειρά. Επιλέγω ρόλους τους οποίους μπορώ να δουλέψω σε βάθος, να τους φέρω στα μέτρα μου, δε μου ταιριάζει κάτι παντελώς στατικό.

Καθημερινά γυρίσματα, 2 θεατρικές παραστάσεις στην Αθήνα, καθώς συμμετέχετε και στα «39 σκαλοπάτια», σίγουρα έχετε ένα γεμάτο πρόγραμμα. Πως καταφέρνετε να ξεκουραστείτε, ποιους τρόπους επιλέγετε;

Aυτή τη στιγμή δεν προλαβαίνω να ξεκουραστώ. Παλιότερα έβρισκα χρόνο για μερικές δραστηριότητες. Πλέον τη θέση αυτών έχει αντικαταστήσει το θέατρο και η σκηνή. Κι ακριβώς επειδή κάνω παράλληλα μια πληθώρα πραγμάτων, αν δεν αγαπούσα πραγματικά όλο αυτό το τρέξιμο, θα είχα κουραστεί. Εγώ ηρεμώ με το να ακούω τον κόσμο να γελάει. Δεν ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που βαριούνται να πάνε στη δουλειά. Διάλεξα το συγκεκριμένο επάγγελμα, δε μου το επέβαλε κανείς.

Αντιμετωπίσατε δυσκολίες στην πορεία σας; Έχει τύχει να σκεφτείτε ποτέ, ότι θέλετε να παρατήσετε αυτό τον κλάδο;

Ποτέ δεν έχει συμβεί αυτό. Το μόνο που φοβήθηκα ήταν μήπως το ίδιο το θέατρο με αποβάλλει. Ο Στανισλάφσκι, ο μεγάλος Ρώσος θεατράνθρωπος, είχε δηλώσει κάποτε ότι αν κάποιος πει ότι παράτησε το θέατρο, ψεύδεται• εκείνο το παράτησε. Ενστερνίζομαι απόλυτα την άποψή του. Το θέατρο με βοήθησε, ώστε να εξελίξω και να καλλιεργήσω τον εαυτό μου.

Με αφορμή την παράσταση «Ένα εξοχικό παρακαλώ» που παίζεται τώρα στη Θεσσαλονίκη, θεωρείτε ότι το κοινό εδώ είναι διαφορετικό;

Φυσικά. Οι θεατές εδώ είτε θα γελάσουν πάρα πολύ, περισσότερο από την Αθήνα, ή καθόλου, στην περίπτωση που δεν τους αρέσει αυτό που παρακολοθούν. Οι Θεσσαλονικείς δεν έχουν ημίμετρα, είναι άνθρωποι των άκρων, στοιχείο που εντοπίζεται και στη διασκέδαση, στο φαγητό, στη φιλοξενία. Μου θυμίζουν πολύ τους Κρητικούς. Όσο εύκολα μπορεί να έρθει κάποιος σε ένα έργο, με την ίδια ευκολία μπορεί να το απαξιώσει, σε περίπτωση που δεν του αρέσει. Υπάρχει μια γενική ομοφωνία για την κάθε παράσταση, γεγονός που δεν παρατηρείται στην Αθήνα. Στην προκειμένη περίπτωση, όσον αφορά το «Ένα εξοχικό παρακαλώ» η προσέλευση του κόσμου είναι τρομερή.

Συνεργάζεστε με πολλούς νέους ανθρώπους. Έχοντας περισσότερη εμπειρία στο χώρο πως βλέπετε τις μικρότερες ηλικίες;

Υπάρχουν πολλά νέα ταλέντα, όχι μόνο στον τομέα της υποκριτικής, αλλά και της σκηνοθεσίας. Ωστόσο, αναρωτιέμαι που θα διοχευτευτεί όλο αυτό το ταλέντο, αν θα υπάρξουν δουλειές. Οι χώροι και οι παραγωγές είναι περιορισμένοι. Βλέπω, βέβαια, ότι αρχίζουν να αναπτύσσονται εναλλακτικές προτάσεις, όπως το stand up σε διάφορα μαγαζιά, που είναι επίσης κάτι πολύ θετικό. Σημασία έχει να μπορείς να το διαχειριστείς όλο αυτό, να κερδίσεις τον κόσμο. Πολλοί επικεντρώνονται στην επίτευξη μιας προσωρινής αναγνωρισιμότητας, όμως δε λαμβάνουν υπόψη ότι το κοινό ξεχνάει πολύ εύκολα. Ένας ηθοποιός διαχρονικός είναι και επιτυχημένος.

Θα θέλαμε να μας δώσετε μερικές πληροφορίες για την παράσταση «Ένα εξοχικό παρακαλώ».

Πρόκειται για μια κωμωδία, η οποία τηρεί το λόγο ύπαρξης της. Μπορεί να μην σου αρέσει το έργο, αλλά αποκλείεται να μη γελάσεις. Δε σου κρύβω ότι καμιά φόρα γελάμε κι εμείς οι ίδιοι μεταξύ μας, δε μπορούμε να κρατηθούμε. Ο Γιώργος Φειδάς έχει γράψει μια πολύ ωραία φάρσα, ένα είδος τόσο απαιτητικό και δύσκολο, ενώ ο Βασίλης Θωμόπουλος το σκηνοθέτησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Είναι γρήγορο, ο θεατής δε βαριέται σε καμία περίπτωση. Εμείς θα είμαστε εδώ μέχρι και την Κυριακή των Βαΐων και περιμένουμε τον κόσμο να έρθει και να περάσει καλά μαζί μας.

Τέλος, υπάρχουν κάποιες σκέψεις ή ακόμα και σχέδια για το μέλλον;

Σίγουρα το καλοκαίρι θα πάμε περιοδεία με το «Ένα εξοχικό παρακαλώ», ενώ από το Σεπτέμβριο θα ξεκινήσω σε ένα νέο θεατρικό έργο. Ενδέχεται να συμμετέχω σε μια ταινία τον Ιούνιο, ωστόσο αυτό θα το μάθετε εν καιρώ.

Στο θέατρο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΟΝ μέχρι την Κυριακή

 

Συντάκτες: Βάσια Καραβέλη, Βασιλική Κορπίδου