Wednesday, 23 May 2018
ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΙΝΕΜΑ

Κριτική για τη ταινία Lady Macbeth (2016)

H ταινία Lady Macbeth (2016), βασισμένη στο βιβλίο του Νίκολαϊ Λέσκοφ «Lady Macbeth of Mtsensk District» και η πρώτη ταινία του θεατρικού σκηνοθέτη Ουΐλιαμ Όλντροϊντ, φιλοξενήθηκε πέρσι στο 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο Διεθνές Διαγωνιστικό κομμάτι του, και πριν από λίγο καιρό έκανε και την επίσημη πρεμιέρα της στις ελληνικές αίθουσες. Αφού ολοκλήρωσε το ταξίδι της στα φεστιβάλ ανά τον κόσμο, έρχεται με φόρα και ένταση μέσα στην απλότητα της να ταράξει τον κάθε θεατή.

Υπόθεση: Βρισκόμαστε στην Αγγλία του 1865 όπου η Κάθριν (Florence Pugh) παντρεύεται έναν πλούσιο αλλά απαίσιο άντρα. Ζει βαρετά, αποπνικτικά. Καταπιέζεται από τον σύζυγο και τον πεθερό της μέχρι που εκείνοι θα πρέπει να την αφήσουν για λίγο μόνη. Μπλέκεται λοιπόν σε ένα θανατηφόρο, παθιασμένο και παράνομο ερωτικό ειδύλλιο, το οποίο θα την αλλάξει ριζικά. Είναι πλέον αποφασισμένη να μην αφήσει κανέναν να μπει ανάμεσα σε εκείνη και τον αγαπημένο της.

Δείτε το trailer της ταινίας εδώ.

Η ταινία αποτελεί ένα καλλιτεχνικό αριστούργημα τόσο στο σύνολο της εικόνας, όσο και στο κάθε τεχνικό της κομμάτι ξεχωριστά. Σκηνοθετικά, ο Όλντροϊντ δημιουργεί μία άριστη ροή στην εναλλαγή των σεκάνς ενώ τα πλάνα του είναι τόσο μοναδικά που προσθέτουν στην ταινία το κύρος και την κομψότητα που της αρμόζει. Κοντινά, πορτρέτα και πλαν αμερικέν, κεντραρισμένα στο πρόσωπο και πάντα ευθυγραμμισμένα στην εντέλεια κυριαρχούν παντού. Φαίνεται πως ο Όλντροϊντ δεν άφησε ούτε μία τριχούλα να στραφεί προς τη λάθος κατεύθυνση. Όσον αφορά το σενάριο, δομικά είναι εκπληκτικά σωστό, χωρίς να σε αφήνει λεπτό να βαρεθείς παρά την ηρεμία των περισσοτέρων σκηνών του.

Αυτό που δεν θα γινόταν να μην σχολιαστεί είναι φυσικά η άρτια σκηνογραφία. Σκηνικά, χώροι, διακόσμηση και κοστούμια, όλα ιδανικά και άψογα επιλεγμένα. Από τον επιβλητικό κορσέ και την μπλε τουαλέτα της Κάθριν έως το άσπρο με μπλε λουλούδια τσαγερό της οικογένειας Μάκμπεθ. Τέλος, το cast αποδεικνύεται αντάξιο των απαιτήσεων και με το παραπάνω και οι ερμηνείες συγκλονιστικές.

Ένα ψυχολογικό θρίλερ που σε ξεγελάει καθώς στην αρχή φαντάζει ως ένα ερωτικό-προσωπικό δράμα της ηρωίδας, όμως τίποτα δεν έχει μόνο μία όψη. Αθάνατος έρωτας, έντονο πάθος, αδίστακτα εγκλήματα. Όλα συνοδεύονται από μια καθώς πρέπει λεπτότητα. Απλά τέλειο. Μην το χάσετε!

 

 

Η κριτική μου δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2016, κατά τη διεξαγωγή του Φεστιβάλ, στο επίσημο blog του, υπό την επίβλεψη της Μπέττυ Κακλαμανίδου.