Sunday, 22 Oct 2017
EvEntS ΣΙΝΕΜΑ

Local Short Film Festival#4 απόψε στον πολυχώρο WE

Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους κινηματογραφιστών της Θεσσαλονίκης ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2016, στα πλαίσια των δράσεων του Εξώστη. Σκοπός του Φεστιβάλ είναι να αναδείξει όσο το δυνατόν περισσότερους σκηνοθέτες και δημιουργούς και να δημιουργήσει μια πλατφόρμα επικοινωνίας στην πόλη που αγαπάει το σινεμά και το έχει έμπρακτα αποδείξει. Η επιλογή των ταινιών που προβάλλονται γίνονται με γνώμονα το αρτιότερο τελικό αποτέλεσμα, τη σύγχρονη ματιά και τεχνική. Σε κάθε Φεστιβάλ προβάλλονται οκτώ ταινίες και το κοινό στο τέλος έχει την ευκαιρία να ψηφίσει την ταινία που ξεχώρισε δίνοντας στον δημιουργό το βραβείο κοινού. Τις προβολές τις έχουν παρακολουθήσει 2,000 άτομα από την έναρξη του έως σήμερα και έχουν προβληθεί 24 ταινίες. Σήμερα, Πέμπτη 30 Μαρτίου θα πραγματοποιηθεί το Local Short Film Festival#4 στις 21:00 στον πολυχώρο WE (3ης Σεπτεμβρίου & Γρηγορίου Λαμπράκη).

Είσοδος: 2 ευρώ

Οι ταινίες που θα προβληθούν είναι οι εξής:

 

e-Social – Ναταλία Λαμπροπούλου (15′)

Το e-Social διαδραματίζεται στο 2035, όπου υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας ολογραμμάτων νεκρών προσώπων μέσα από τις πληροφορίες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που κατείχαν εν ζωή. Η Άννα, έχοντας χάσει πρόσφατα τον άντρα της, αποφασίζει να δημιουργήσει το δικό του ολόγραμμα, κάτι που όμως δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη επαφή.

Η Ναταλία Λαμπροπούλου είναι απόφοιτη του τμήματος Κινηματογράφου, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Οι ταινίες της, Το Μπαλόνι (2013), e-Social (2015) και White Collar (2016) έχουν προβληθεί και βραβευθεί σε πληθώρα διεθνών φεστιβάλ ανά τον κόσμο, σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Νότια Κορέα, το Μεξικό, η Ινδία, η Σουηδία, η Ισπανία και το Μαρόκο.

 

Η Αίτηση – Χριστίνα Διαμανταρα (9′)

Οι υποψήφιοι καλούνται να υποβάλλουν μαζί με την επίσημη αίτηση ενδιαφέροντος, ένα γράμμα ανάλυσης των κινήτρων τους, στο οποίο θα περιλαμβάνουν μια όσο το δυνατόν συνοπτική αλλά επαρκή περιγραφή του εαυτού τους. Του εαυτού τους;

Η Χριστίνα σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της συμμετείχε στη δημιουργία του μικρού μήκους ντοκιμαντέρ, » Gender Blender «, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως σπουδαστική εργασία. Με το πέρας των σπουδών της παρακολούθησε το πρακτικό σεμινάριο σκηνοθεσίας της Filmschool στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια του οποίου έγραψε και σκηνοθέτησε την μικρού μήκους ταινία » H Αίτηση «. Στη συνέχεια παρακολούθησε ένα μηνιαίο σεμινάριο σκηνοθεσίας της Prague Film School στην Πράγα, κατά τη διάρκεια του οποίου έγραψε, σκηνοθέτησε και δούλεψε στο κομμάτι του μοντάζ για την μικρού μήκους ταινία » Helplessness «. Σήμερα εργάζεται για την εταιρία παραγωγής Lumad Productions στην Αθήνα, ως εξωτερικός βοηθός παραγωγού.

 

Σύναξις – Αλκιβιάδης Παπαδόπουλος (6′)

Η Μαίρη ετοιμάζει ένα πλούσιο γεύμα για να υποδεχτεί το γιο της που σπουδάζει στην Ξάνθη. Τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας δεν μοιράζονται τον ενθουσιασμό της.

Ο Αλκιβιάδης Παπαδόπουλος σπουδάζει στην Σχολή Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. στο τμήμα Κινηματογράφου. Έχει γράψει και σκηνοθετήσει ταινίες μικρού μήκους, κάποιες από τις οποίες έχουν αναγνωρισθεί από φεστιβάλ. Επίσης έχει ασχοληθεί με promotional video και μουσικά video clip. Έχει δημιουργήσει την δική του κινηματογραφική ομάδα και τώρα ετοιμάζουν την καινούργια παραγωγή τους.

 

Watery Grave – Σταύρος Σιαγιαλίδης (12′)

Ένας απομονωμένος άντρας, εγκλωβισμένος στις δεισιδαιμονίες του, αποφασίζει να ξεκινήσει ένα κυνήγι που θα τον φέρει αντιμέτωπο με τους χειρότερους φόβους του. Διάρκεια: 12′, Είδος: Μυστηρίου

Ο Σταύρος Σιαγιαλίδης έχει ασχοληθεί επαγγελματικά με το βίντεο και έχει εργασθεί στον τομέα των διαφημιστικών κλιπ για τουριστική εταιρία, όπου κατείχε τον ρόλο του χειριστή drone, μοντέρ και οπερατέρ. Έχει γράψει σενάρια για μικρού μήκους ταινίες και έχει συμμετάσχει σε διαγωνισμούς σεναρίου. Υπήρξε μέλος ερασιτεχνικής ομάδας παραγωγής ταινιών και το Watery Grave είναι η πρώτη ταινία μικρού μήκους που έγραψε και σκηνοθέτησε ο ίδιος.

 

Ψωλοβροντές – Θανάσης Κωνσταντόπουλος (5′)

Δύο λαϊκά παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με την αιώνια συνομοταξία των Ψωλοβρόντηδων. Μέσα από έντονα καιρικά φαινόμενα και μια αναζήτηση που ακροβατεί σε ένα σουρεαλιστικό πλαίσιο, θα καταφέρουν άραγε να βρουν την πηγή του κακού; Τ’ακούς;

Κινηματογραφιστής και φωτογράφος που φοιτά στο Manchester Metropolitan University. Έχει υπάρξει μέλος της Φωτογραφικής Λέσχης Αρχιτεκτονικής Σχολής ΑΠΘ, όπου έχει διδάξει επί τέσσερα έτη τις αρχές και τεχνικές της φωτογραφίας. Είναι εξωτερικός συνεργάτης της P2 photography, GO Productions και Fig Leaf Media productions. Ως διευθυντής φωτογραφίας έχει συμμετάσχει σε διαφημιστικά spot και corporate video (Καταφύγιο Γυναίκας, Fama Food Service, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης), μουσικά video clip (De Facto, Θοδωρής Βουτσικάκης, Runes) και τηλεοπτικές παραγωγές (Happy Cook – ΣΚΑΪ TV, Σινεμά Χωρίς Κασκόλ – TV100). Ως κινηματογραφιστής μετρά μέχρι στιγμής τέσσερις ταινίες μικρού μήκους: τo Φαρμακείο (2015), White Collar (2016), Περίπατος (2016) και Emoticon Man (2016), ενώ ήταν διευθυντής φωτογραφίας και σε δύο μεγάλου μήκους: το Dark Illusion (2014 – Βραβείο Κοινού στο 55o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης) και το Scopophilia (2017) που βρίσκεται στο post-production.

 

My Dad is a Dracula – Κώστας Χαλιάσας (17΄)

Μια ταινία μέσα από τα μάτια ενός μικρού αγοριού, για τη σχέση του με τον πατέρα του. Ο μικρός πιστεύει πως ο μπαμπάς του είναι δράκουλας και είναι σίγουρος γι αυτό. Μετά από ένα τραγικό όμως συμβάν, θα έρθει αντιμέτωπος με τους πραγματικούς «δράκουλες», μιας κοινωνίας που εκπίπτει.

Ο Κωνσταντίνος Χαλιάσας είναι 24 ετών. Σπούδασε Σύνθεση Μουσικής στο Α.Π.Θ. Δημιουργεί ταινίες από την ηλικία των 13. Όλες του οι ταινίες έχουν συμμετάσχει και διακριθεί σε διεθνή φεστιβάλ

 

Τhe last breath – Κωνσταντίνος Στάθης (3′)

Μια σύντομη παρτίδα του δρόμου μεταξύ τριών ανδρών. Ένας εμπιστεύεται. Ένας προδίδει. Ένας εμπιστεύεται και προδίδει. Δύο ζουν και δύο όχι.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στο ΕΜΠ για 4 χρόνια ως Χημικός Μηχανικός. Μεταξύ 2010-2016 σκηνοθέτησε 9 ταινίες μικρού μήκους και 1 μεσαίου, ενώ συμμετείχε σε άλλες 8 μικρού μήκους ως δ/ντης φωτογραφίας, παραγωγός, ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτη. Δημιούργησε ένα προσωπικό αρχείο φωτογραφιών με περίπου 2500 αρνητικά, στο διάστημα 2007-2017.

 

Goldie Hawn – Κωνσταντίνος Μενελάου (5′)

To ΓΚΟΛΝΤΙ ΧΩΝ είναι μια ταινία μικρού μήκους, που ανήκει στο κινηματογραφικό είδος «fashion art film» και σχολιάζει την ανησυχητική πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα με τις αναδυόμενες ακραίες πολιτικές και ιδεολογικές δυνάμεις και τη συνακόλουθη πολιτιστική παρακμή. Στοιχεία που αντιπροσωπεύουν το ελληνικό πνεύμα και την κουλτούρα, όπως η λαϊκή μουσική, το σπάσιμο των πιάτων, ο ζεϊμπέκικος χορός και η ιδέα του παλικαριού υπονομεύονται από αντιδραστικά στοιχεία, τα οποία στην ταινία συμβολίζονται από τις ναζιστικές και τρομοκρατικές ενδυμασίες. Η αιματοχυσία έρχεται ως αποτέλεσμα της υπερβολής και της κατάχρησης της ελευθερίας και της έκφρασης. Το ΓΚΟΛΝΤΙ ΧΩΝ είναι μια αλληγορία για την ελληνική πραγματικότητα. Η Ελλάδα, ένας τόπος που ανέκαθεν ενθάρρυνε το γλέντι και το χορό ως ψυχαγωγικές και απελευθερωτικές συνήθειες, τα βιώνει πλέον ως επιβεβλημένες, σκοτεινές και επώδυνες εμπειρίες.

Ο Κωνσταντίνος Μενελάου είναι σκηνοθέτης, μοντέρ και καλλιτεχνικός επιμελητής, ο οποίος αποφοίτησε από το University of Westminster με ειδικότητα στο πειραματικό φιλμ και βίντεο. Τον Σεπτέμβριο του 2009 συμπλήρωσε τιs μεταπτυχιακές σπουδές του στις Καλέs Τέχνες (Φιλμ, Βίντεο) στο Central Saint Martin’ s College. Το 2015 επέστρεψε στην Ελλάδα και γύρισε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους η οποία βρίσκεται στο στάδιο του post production. Οι ταινίες μικρού μήκους που έχει σκηνοθετήσει έχουν προβληθεί σε φεστιβάλ και αίθουσες τέχνης ανά τον κόσμο. Επίσης έχει δουλέψει ως σκηνοθέτης, και μοντέρ με εταιρίες όπως Ellesse, Rankin, Vauxhall, Head Sportswear, Batty Bash Records, EMI Records, Charlie le Mindu και Alexander McQueen. Παράλληλα εργάζεται ως επιμελητής τέχνης και προγραμματιστής σε φεστιβάλ κινηματογράφου.

***

8 νέοι κινηματογραφιστές της πόλης παρουσιάζουν στο κοινό τις -μικρού μήκους- ταινίες τους. Δυόμιση ώρες non stop προβολών, συζήτηση με τους δημιουργούς και τέλος το βραβείο κοινού που θα αναδείξει την καλύτερη ταινία του Φεστιβάλ.

Mε πληροφορίες από: http://www.exostispress.gr/