Monday, 23 Jul 2018
Advertisement
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΣΙΝΕΜΑ

Paul Newman: Τα πιο διάσημα μπλε μάτια, που όμως είχαν αχρωματοψία

Σχετική εικόνα

Είναι ο ορισμός του αντί-σταρ. Θρυλικός ηθοποιός της χρυσής εποχής του Hollywood, που όμως προτιμούσε να υποδυθεί τους περιθωριακούς τύπους. Αντικείμενο πόθου όλων των γυναικών, αυτός όμως ήταν αφοσιωμένος στην οικογένειά του. Ενώ απέφευγε την πολλή δημοσιότητα και τις τελετές απονομής βραβείων.

«Η τέχνη του ήταν η ηθοποιία. Το πάθος του ήταν οι αγώνες αυτοκινήτων. Η αγάπη του ήταν η οικογένεια και οι φίλοι του.  Και η καρδιά του και η ψυχή του ήταν αφοσιωμένες στο να γίνει αυτός ο κόσμος καλύτερος για όλους.», ήταν τα λόγια ενός φίλου του μετά το θάνατό του.

O Paul Leonard Newman γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1925 στο Σέικερ Χάιτς του Οχάιο. Ο πατέρας του ήταν Εβραίος και η μητέρα του προερχόταν από οικογένεια Σλοβάκων Καθολικών. Διατηρούσαν ένα κατάστημα αθλητικών ειδών, το οποίο αργότερα ανέλαβε ο Newman. Σύντομα, όμως συνειδητοποίησε, ότι δεν ήταν αυτό που ήθελε να κάνει στη ζωή του.

Έδειξε από νωρίς ενδιαφέρον στο θέατρο και στην ηλικία των εφτά έκανε το ντεμπούτο του σε σχολική παράσταση. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στο Ναυτικό στις επιχειρήσεις στον Ειρηνικό Ωκεανό, όπου ήλπιζε να γίνει δεκτός ως πιλότος, το σχέδιο αυτό, όμως, ανετράπη, όταν ένας γιατρός τον διέγνωσε με αχρωματοψία.

Ο Paul Newman στο Actors Studio.

 Μετά τον πόλεμο σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Yale και στη συνέχεια στο Actors Studio στη Νέα Υόρκη, όπου είχε δάσκαλο το Lee Strasberg και διδάχθηκε την περίφημη «Μέθοδο», που είναι βασισμένη στις καινοτομίες που εισήγαγε στο θέατρο ο Ρώσος σκηνοθέτης και ηθοποιός, Konstantin Stanislavski. «Σχεδόν όλα όσα έμαθα γύρω από την υποκριτική, τα έμαθα στο Actors Studio»

Το 1953 πραγματοποίησε το θεατρικό του ντεμπούτο στο Broadway με το έργο Picnic . Κατόπιν συμμετείχε στο ανέβασμα των παραστάσεων The Desperate Hours (1955) και στο Γλυκό πουλί της Νιότης (1959) του Tennessee Williams με την Geraldine Page και τρία χρόνια αργότερα πρωταγωνίστησε και στην κινηματογραφική του εκδοχή και πάλι με την Page.

Την ίδια περίοδο εμφανίζεται στην τηλεόραση και το 1954 κάνει την πρώτη του εμφάνιση και στον κινηματογράφο με την ταινία The Silver Chalise, η οποία αποτελεί παταγώδης αποτυχία. Ο ίδιος δήλωσε αργότερα πως η ερμηνεία του ήταν κακή και απολογήθηκε σε όσους μπορεί να την είχαν δει. Το 1956, όμως, βρίσκει την ευκαιρία να εξιλεωθεί ως Rocky Garziano στο Somebody Up There Likes Me και το 1958 είναι πια σταρ, αφού η ταινία Cat on a Hot Tin Roof , που πρωταγωνιστεί μαζί με την Elizabeth Taylor, γίνεται τεράστια επιτυχία και του χαρίζει και την πρώτη υποψηφιότητα για Όσκαρ. Την ίδια χρονιά πρωταγωνιστεί στο The Long, Hot Summer, μαζί με τον έρωτα της ζωής του, τη Joanne Woodward. Η ερμηνεία του στην ταινία αυτή του χαρίζει το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών (1958).

Με την Elizabeth Taylor στην ταινία «Cat on a Hot Tin Roof».

Η δεκαετία του ’60 τον καθιστά σούπερ-σταρ, αφού είναι πλέον από τους πιο δημοφιλείς ηθοποιούς και κερδίζει άλλες τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ για τις ταινίες The Hustler (1961), Hud (1963) και Cool Hand Luke (1967). Το 1968, μάλιστα, κάνει την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, η οποία στέφεται κι αυτή με επιτυχία. Σκηνοθετεί τη Joanne Woodward και την κόρη τους στην ταινία Rachel, Rachel. Ο Newman κερδίζει Χρυσή Σφαίρα για τη σκηνοθεσία του και η Woodward υποψηφιότητα για Όσκαρ για την ερμηνεία της.

Από την περίφημη σκηνή, που ο Luke τρώει 50 αυγά, από την ταινίας «Cool Hand Luke».

Η συνεργασία του με το Robert Redford και το σκηνοθέτη Gerorge Roy Hill για τις ταινίες Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969) και The Sting (1973) «έσπασε» ταμεία. Το ίδιο συμβαίνει και το 1974 με την ταινία The Towering Inferno, στην οποία πρωταγωνιστεί με το Steve McQueen.

Με το Robert Redford στην ταινία «Butch Cassidy and the Sundance Kid».

Ακολουθούν το Absence of Malice (1981) του Sydney Pollack, που πρωταγωνιστεί με τη Sally Field και το δικαστικό δράμα του Sidney Lumet The Verdict (1982). Είναι υποψήφιος για Όσκαρ και τις δύο φορές. Μέτα από έξι υποψηφιότητες και καμία νίκη, η Ακαδημία Κινηματογράφου του απονέμει το 1986 ένα τιμητικό βραβείο. Την επόμενη χρονιά, όμως, καταφέρνει επιτέλους και κερδίζει το πολυπόθητο αγαλματίδιο για την ερμηνεία του στην ταινία του Martin Scorsese The Color of Money. «Είναι σαν να κυνηγάς μια όμορφη γυναικά για χρόνια, τελικά αυτή ενδίδει και εσύ λες: «Λυπάμαι, κουράστηκα», είχε απαντήσει σε συνέντευξή του πριν την απονομή. Το βραβείο του, φυσικά, δεν το παρέλαβε ο ίδιος.

Αποτέλεσμα εικόνας για paul newman the verdict
Από την ταινία «The Verdict», στην οποία υποδυόταν τον ξεπεσμένο αλκοολικό δικηγόρο Frank Galvin.

 

Με τον Tom Hanks από την ταινία Road to Perdition.

Μέχρι το τέλος της ζωής του έλαβε ακόμη δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ για τις ταινίες Nobody’s Fool (1994)  και Road to Perdition (2002), καθώς και ακόμη ένα τιμητικό βραβείο της Ακαδημίας το 1993, αυτή τη φορά για το σπουδαίο φιλανθρωπικό του έργο. Έλαβε επίσης τo τιμητικό βραβείο των Χρυσών Σφαιρών και του Σωματείου των Ηθοποιών (SAGA) το 1984 και 1985 αντίστοιχα. Ενώ το 1992 μαζί με τη Woodward τιμήθηκε έκαστος με το βραβείο Kennedy.

 


Η μεγάλη απώλεια και οι φιλανθρωπίες

Ο θάνατος του μοναχογιού του (από τον πρώτο του γάμο με τη Jackie Witte) το 1978 από υπερβολική χρήση ουσιών και αλκοόλ τον σημάδεψε για την υπόλοιπη ζωή του. Ο Newman ίδρυσε στη μνήμη του γιου του ένα κέντρο πρόληψης που φέρει, μάλιστα και το όνομα του.

Ο Paul Newman με το γιο του.

Το 1982 μαζί με το συγγραφέα A. E. Hotchner ίδρυσε τη Newman’s Own, μια σειρά τροφίμων, τα έσοδα της οποίας πηγαίνουν σε φιλανθρωπίες. Μέχρι σήμερα οι δωρεές της εταιρείας ξεπερνούν τα 460 εκατομμύρια δολάρια. Δημιούργησε, επίσης, το 1988 μια κατασκήνωση στο Κονέκτικαντ για παιδιά με σοβαρά προβλήματα υγείας. Η ιδέα αυτή πλέον εξελίχθηκε σε ένα ολόκληρο δίκτυο με 30 κατασκηνώσεις συνολικά σε Αμερική , Ευρώπη, Ασία και Αφρική. Πάνω από 700.000 παιδιά έχουν φιλοξενηθεί μαζί με τις οικογένειές τους εντελώς δωρεάν.

Με παιδιά από την κατασκήνωση που δημιούργησε.


Ο έρωτας με τη Joanne Woodward 

Είχε παντρευτεί δύο φορές. Ο γάμος του με τη Jackie Witte διήρκεσε από το 1949 ως το 1958. Μαζί απέκτησαν τον Scott και άλλες δύο κόρες. Το 1953, όμως, γνώρισε τη Joanne και όταν ξανασυναντήθηκαν για τις ανάγκες της ταινίας The Long, Hot Summer ο έρωτας γεννήθηκε. Ο Νewman πήρε διαζύγιο από τη Witte και παντρεύτηκε τη Woodward στο Λας Βέγκας. Μαζί απέκτησαν τρεις κόρες. Ο γάμος τους διήρκεσε πενήντα χρόνια και αποτέλεσε πρωτοφανές γεγονός για το Hollywood. Απέφευγαν και οι δύο την πολλή δημοσιότητα και γι’ αυτό επέλεξανν να ζήσουν  στο Κονέκτικαντ.

Με το μεγάλο του έρωτα, Joanne Woodward.

Αναμφίβολα, αντιμετώπισαν δυσκολίες κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου τους. Η Woodward έπρεπε να ζει στη σκιά του συζύγου της. Όταν ρώτησαν το Newman από το περιοδικό Playboy πώς καταφέρνει και μένει πιστός στη σύζυγό του, εκείνος απάντησε: «Για ποιο λόγο να ψάχνω για χάμπουργκερ, όταν έχω φιλέτο στο σπίτι;».

Πρωταγωνίστησαν μαζί συνολικά σε δέκα ταινίες, μερικές εκ των οποίων είναι: Paris Blues (1961), Winning (1969), The Drowning Pool (1975), Harry and Son (1984), Mr. and Mrs. Bridge (1990).  Εκτός από το να πρωταγωνιστήσει και να σκηνοθετήσει την ταινία Harry and Son, ο Newman σκηνοθέτησε συνολικά άλλες τέσσερις ταινίες με πρωταγωνίστρια τη Woodward, χωρίς όμως να συμμετέχει ο ίδιος ως ηθοποιός.

Με τη Woodward στην ταινία «Harry and Son».


Οι αγώνες αυτοκινήτων

Ο Newman έδειξε για πρώτη φορά ενδιαφέρον για τους αγώνες αυτοκινήτων ενώ έκανε προπόνηση και πραγματοποιούσε γυρίσματα για την ταινία Winning. «To πρώτο πράγμα στο οποίο ανακάλυψα ότι είχα κάποια χάρη», είχε δηλώσει. Συμμετείχε σε πολλούς αγώνες και έλαβε αρκετές διακρίσεις. Στην ηλικία, μάλιστα, των 70  έγινε ο γηραιότερος οδηγός που αποτέλεσε μέλος νικηφόρας ομάδας.


Στις 25 Μαΐου 2007  Νιούμαν ανακοίνωσε πως θα αποσυρθεί πλήρως από την ηθοποιία . Υποστήριξε πως αισθάνεται ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να ασκεί την υποκριτική στο επίπεδο που θα επιθυμούσε. «Αρχίζεις να χάνεις τη μνήμη σου, αρχίζεις να χάνεις την αυτοπεποίθησή σου, αρχίζεις να χάνεις την εφευρετικότητά σου. Οπότε νομίζω πως αυτό είναι πια ένα κλεισμένο βιβλίο για μένα». Δεινός καπνιστής, πέθανε στο σπίτι του, στο Γουέστπορτ του Κονέκτικαντ, στις 26 Σεπτεμβρίου 2008, χτυπημένος από καρκίνο του πνεύμονα. Είτε είναι στη μεγάλη οθόνη είτε όχι, ο Paul Newman παρέμεινε συνώνυμος με τους αντι-ήρωες του σινεμά του ’60 και του ’70, καθώς και με τους επαναστατικής φύσεως χαρακτήρες, που συχνά υποδυόταν.

 

Από την ταινία «The Color of Money».
Από την ταινία «The Sting».

 

Νόνα Σάνιου

Post Comment